BDO przy imporcie samochodów — sprawozdanie Sprowadzasz pojazdy?
Sprawozdanie zrobimy my.

Producenci pojazdów oraz firmy, które importują pojazdy albo kupują je w innych krajach UE w ramach działalności gospodarczej. Przepisy obejmują samochody osobowe (M1), lekkie ciężarowe (N1) i w ograniczonym zakresie trójkołowe motorowery; pojazdy historyczne są wyłączone.

Wprowadzający odpowiada za to, by właściciel zużytego auta miał gdzie je oddać: musi zapewnić co najmniej 3 stacje demontażu lub punkty zbierania w każdym województwie. W praktyce robi się to umowami ze stacjami. Brak sieci oznacza opłatę — stałą do 20 000 zł oraz zmienną, rosnącą z liczbą brakujących stacji i sprowadzonych aut.

Do sprawozdania potrzebna jest liczba i rodzaj pojazdów wprowadzonych w roku. Zbieramy je z dokumentów zakupu i rejestracji — wystarczy zestawienie z Twojego programu lub arkusza. Sprawozdanie składamy w BDO do 15 marca.

Wprowadzający pojazdy płaci opłatę rejestrową przy wpisie i opłatę roczną do końca lutego: 200 zł jako mikroprzedsiębiorca, 800 zł pozostali. Pilnujemy terminu opłaty rocznej.

Stacje demontażu muszą osiągnąć 95% odzysku i 85% recyklingu masy aut. Usuwanie z auta elementów niebezpiecznych poza autoryzowaną stacją jest zagrożone karą od 15 000 zł do 500 000 zł — dlatego współpraca z rzetelną stacją ma znaczenie także dla handlarza.

Sprzedaż części, opon i olejów oraz prowadzenie warsztatu to dodatkowe obowiązki: inne działy BDO, ewidencja odpadów, sprawozdanie o odpadach. Przy rozliczeniu pojazdów spisujemy wszystkie i proponujemy jeden zakres obsługi — także dla warsztatów samochodowych.

W pełnym zakresie samochody osobowe (kategoria M1) i lekkie ciężarowe (N1). Motorowery trójkołowe (L2e) — tylko w zakresie wybranych przepisów. Pojazdy historyczne są całkowicie wyłączone. Pojazdy innych kategorii nie rodzą obowiązków z tej ustawy, choć sprzedawca może mieć inne obowiązki w BDO.

Brak wpisu do BDO przed pierwszym sprowadzeniem pojazdu do sprzedaży; brak sieci zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji; liczenie w sprawozdaniu pojazdów, które ustawa wyłącza (np. historycznych); brak opłaty rocznej, która może skończyć się wykreśleniem z rejestru z urzędu.

Firma, która sama sprowadza używane auta z zagranicy i wprowadza je do obrotu w Polsce, ma obowiązki wprowadzającego pojazdy. Komis sprzedający auta już zarejestrowane w Polsce przez innych zwykle tych obowiązków nie ma. Sprawdzamy to na Twoim modelu handlu.

Listę pojazdów sprowadzonych i wprowadzonych do obrotu w danym roku — z kategorią (M1, N1, L2e), numerem VIN i masą — oraz informacje o sieci zbierania pojazdów, z której korzysta firma. Dane zbieramy na bieżąco, żeby w marcu nie odtwarzać ich z dokumentów zakupu.

Od dnia wprowadzenia zależy, w którym rocznym sprawozdaniu pojazd się pojawi. Ustawa rozróżnia trzy sytuacje: - auto sprowadzone z innego kraju UE (wewnątrzwspólnotowe nabycie) — dzień wystawienia faktury albo przywozu pojazdu do Polski, - import spoza Unii — dzień dopuszczenia pojazdu do obrotu w kraju, - auto wyprodukowane w Polsce — dzień wydania z magazynu albo przekazania innemu podmiotowi. Gdy z przepisów wynikają różne daty, liczy się najwcześniejsza. To wprowadzający musi udowodnić, że pojazd trafił na rynek innego dnia albo wcale. Dlatego zestawiamy faktury z datami przywozu dla każdego auta.

Wprowadzający pojazdy zapewnia sieć, w której właściciel może oddać auto wycofane z eksploatacji. Co do zasady w każdym województwie muszą działać co najmniej trzy stacje demontażu lub punkty zbierania pojazdów w różnych miejscowościach, w tym co najmniej jedna stacja demontażu. Firma, która wprowadza nie więcej niż 1000 pojazdów rocznie, zapewnia co najmniej trzy takie miejsca w różnych miejscowościach w całym kraju, w tym jedną stację demontażu. Sieć tworzy się wyłącznie przez własne stacje i punkty albo przez umowy z firmami prowadzącymi stacje demontażu. Wykaz stacji wpisanych do rejestru publikuje marszałek każdego województwa w Biuletynie Informacji Publicznej — od niego zaczynamy szukanie partnerów.

Obowiązek obliczenia opłaty za brak sieci powstaje na koniec roku. Opłatę wpłaca się na rachunek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej do 31 marca roku następnego. Gdy wprowadzający jej nie zapłaci albo zapłaci za mało, Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa zaległą kwotę w decyzji. Jeśli i ta decyzja nie zostanie wykonana w 14 dni od dnia, w którym stała się ostateczna, dochodzi dodatkowa opłata w wysokości 20% nieuiszczonej kwoty. Do tych należności stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej. W sprawozdaniu wykazuje się liczbę dni braku kolejnych stacji lub punktów i należną kwotę — liczymy ją przed 31 marca, nie po wezwaniu.

Wprowadzający pojazdy zapewnia oznaczenie przedmiotów wyposażenia i części wykonanych z elastomerów o wadze powyżej 200 g oraz z pozostałych tworzyw sztucznych o wadze powyżej 100 g. Ten sam obowiązek mają producenci i importerzy samych części oraz wyposażenia pojazdów. Oznaczenie pozwala stacji demontażu rozpoznać materiał i skierować część do recyklingu.

Auta wycofanego z eksploatacji nie wolno rozbierać w komisie ani w warsztacie — demontaż może być prowadzony wyłącznie w stacjach demontażu. Usunięcie z takiego pojazdu elementów lub substancji niebezpiecznych poza stacją jest zagrożone administracyjną karą pieniężną nakładaną decyzją wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Stacje muszą rocznie osiągnąć poziom odzysku 95% i recyklingu 85% masy przyjętych pojazdów.

Rozporządzenie UE 2026/1738 z 8 lipca 2026 r. o cyrkularności w projektowaniu pojazdów i gospodarowaniu pojazdami wycofanymi z eksploatacji zastąpi dotychczasowe dyrektywy, ale stosuje się je co do zasady dopiero od 1 września 2028 r., z kolejnymi terminami do 2032 r. Do tego czasu sprawozdanie i sieć rozlicza się według polskiej ustawy o recyklingu pojazdów z 2005 r.

Firma, która przy sprzedaży aut także je naprawia, gospodaruje zdemontowanymi częściami będącymi odpadami albo przekazuje je uprawnionemu posiadaczowi odpadów, np. stacji demontażu. Stacja demontażu ma obowiązek przyjąć takie części z napraw samochodów osobowych, o ile nie przekroczy to limitu odpadów z jej decyzji, i może pobrać za to opłatę. Każde przekazanie dokumentuje karta przekazania w BDO.

Przedsiębiorca prowadzi dwa place z autami sprowadzanymi z Holandii, łącznie około 300 sztuk rocznie. Ma jeden wpis i jeden numer BDO dla całej firmy. Sieć zbierania zapewnia umowami z trzema stacjami demontażu w różnych miejscowościach — to wystarcza przy mniej niż 1000 aut rocznie. Do sprawozdania zestawiamy daty faktur i przywozu każdego auta, żeby każde trafiło do właściwego roku.

Sprawozdanie wprowadzającego pojazdy kosztuje 790 zł*. Stałą obsługę wszystkich obowiązków firmy motoryzacyjnej znajdziesz w stałej obsłudze BDO.

Sprawozdanie za poprzedni rok składa się w BDO do 15 marca.

Nasza usługa kosztuje 790 zł* za jeden rok sprawozdawczy.

Zaczniemy od rejestracji — dla importera pojazdów razem z umową ze stacją demontażu.

Tak. Każdy rok wyceniamy według cennika, a przy więcej niż trzech latach wycena jest indywidualna.

Firmy importujące lub kupujące w UE samochody osobowe i lekkie ciężarowe w ramach działalności.

Część stała do 20 000 zł i część zmienna zależna od brakujących stacji i liczby sprowadzonych aut.

Do końca lutego; 200 zł mikroprzedsiębiorca, 800 zł pozostali.

Tak, jeśli w ramach działalności kupuje auta w UE i wprowadza je do obrotu w Polsce.

Liczba i rodzaj pojazdów wprowadzonych w roku — z dokumentów zakupu i rejestracji.

Często tak — części, opony i oleje to osobne działy BDO; sprawdzamy to przy starcie.

Tylko wtedy, gdy sam sprowadza auta z zagranicy i wprowadza je do obrotu w Polsce.

W rozumieniu ustawy nie — importem jest przywóz pojazdu spoza Unii Europejskiej. Auto z Niemiec to wewnątrzwspólnotowe nabycie. Skutek jest jednak ten sam: przedsiębiorca, który w ramach działalności sprowadza auta z UE albo spoza niej, jest wprowadzającym pojazdy i podlega wpisowi do BDO.

Do 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczy, na rachunek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Obowiązek jej obliczenia powstaje na koniec roku kalendarzowego.

Liczbę pojazdów wprowadzonych w roku na terytorium kraju, liczbę dni braku kolejnych stacji demontażu lub punktów zbierania w sieci oraz kwotę należną za brak sieci. Do tego dane firmy: numer rejestrowy BDO, nazwę, adres siedziby i NIP.

Pojazdy historyczne są całkowicie wyłączone spod ustawy o recyklingu pojazdów. W pełnym zakresie obejmuje ona samochody osobowe (M1) i lekkie ciężarowe (N1), a motorowery trójkołowe (L2e) tylko w części przepisów.