Wagę opakowań od dostawcy z zagranicy ustalasz sam do sprawozdania: wprowadzający produkty w opakowaniach musi prowadzić ewidencję masy opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Brak ewidencji nie zwalnia z obowiązku – masę ustala wtedy marszałek lub WIOS, w razie braku danych szacunkowo (art. 22 ust. 1d–1e, art. 23 ust. 2 tej ustawy).
Stan prawny na: 2026-10-16
Kogo dotyczy ewidencja masy opakowań?
Obowiązek z art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) spoczywa na wprowadzającym produkty w opakowaniach. Ewidencję prowadzi się w postaci papierowej albo elektronicznej, a obejmuje ona masę opakowań, w których produkty wprowadzono do obrotu w danym roku. Według art. 8 pkt 23 tej ustawy wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca, który wprowadza do obrotu produkt już zapakowany. Z art. 8 pkt 22 tej ustawy wynika, że odrębną rolą jest wprowadzający opakowania, czyli wytwarzający, importujący albo dokonujący WNT lub WDT pustych opakowań. Obowiązki recyklingu, opłaty produktowej i kampanii edukacyjnych są przypisane wyłącznie wprowadzającemu produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23), a nie wprowadzającemu opakowania (art. 8 pkt 22). Jeden podmiot może pełnić obie role jednocześnie i wtedy podlega obowiązkom obu tytułów (art. 8 pkt 22 i 23 tej ustawy).
Firma kupująca towary w opakowaniach od dostawcy z zagranicy powinna więc najpierw ustalić, w której roli występuje (art. 8 pkt 22 i 23 tej ustawy).
Do którego roku przypisać opakowania z importu lub WNT?
Masę ujmuje się w ewidencji za rok, w którym nastąpiło wprowadzenie do obrotu (art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Zgodnie z art. 9 ust. 1–3 w związku z art. 8 pkt 24 tej ustawy jest to dzień przywozu na terytorium kraju (import) albo dzień wystawienia faktury potwierdzającej WNT, a gdy zachodzi więcej niż jedno zdarzenie, liczy się wcześniejsze. Ciężar dowodu co do daty (lub braku wprowadzenia) spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1–3 tej ustawy). Dokumenty przywozowe i faktury warto przechowywać razem z ewidencją.
Skąd wziąć masę opakowań, gdy dostawca jej nie podaje?
Art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wymaga ewidencji masy opakowań. Poniższe kroki to propozycje praktyczne, a nie wymóg przepisu.
| Krok | Co zrobić | Co zapisać w ewidencji |
|---|---|---|
| 1 | Poprosić dostawcę o dane lub deklarację masy opakowań | Deklarację, datę i nazwę dostawcy |
| 2 | Zważyć opakowania z próbki dostawy i przeliczyć na liczbę sztuk | Wynik ważenia, liczbę sztuk, sposób przeliczenia |
| 3 | Przy identycznych opakowaniach przyjąć średnią masę jednostki | Opis opakowania i uzasadnienie średniej |
| 4 | Zsumować masę za rok kalendarzowy | Łączną masę za rok i podstawę jej ustalenia |
Jak długo przechowywać ewidencję?
Art. 22 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nakazuje przechowywać informacje zawarte w ewidencji przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.
Co się stanie, gdy ewidencji zabraknie?
Brak ewidencji lub jej nierzetelność nie zwalnia z obowiązku. Zgodnie z art. 22 ust. 1d–1e i art. 23 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi masę i rodzaj opakowań ustala wtedy marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na podstawie dostępnych informacji, a w razie ich braku szacunkowo. Takie ustalenie zwykle jest niekorzystne dla podmiotu, więc własne, udokumentowane zapisy mają realną wartość.
Jak masa trafia do sprawozdania?
Zgodnie z art. 45 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi roczne sprawozdanie składane marszałkowi województwa obejmuje m.in. masę wprowadzonych opakowań, osiągnięte poziomy recyklingu oraz wysokość środków przeznaczonych na kampanie edukacyjne. Wprowadzający do 1 Mg opakowań rocznie nie składa części o środkach na kampanie edukacyjne (art. 6 ust. 3 pkt 2 tej ustawy, w warunkach art. 7), samo sprawozdanie pozostaje. Jeśli sprawozdanie sporządza w Twoim imieniu organizacja odzysku, nie zwalnia to z własnego sprawozdania za produkty, o których jej nie poinformowałeś (art. 45 ust. 5 tej ustawy).
Co zrobić teraz?
1. Ustal, czy jesteś wprowadzającym produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
2. Zbierz faktury WNT i dokumenty przywozu za rok, aby przypisać opakowania do właściwego roku (art. 9 ust. 1–3 tej ustawy).
3. Poproś dostawcę o dane o masie opakowań, a gdy ich nie poda, zważ próbki i zapisz metodę.
4. Wpisz wynik do ewidencji (papierowej lub elektronicznej) i przechowuj ją 5 lat od końca roku, którego dotyczy (art. 22 ust. 1–2 tej ustawy).
5. Przenieś łączną masę do sprawozdania i, jeśli to potrzebne, potwierdź sposób wypełnienia w urzędzie marszałkowskim.
Więcej o praktyce znajdziesz w artykułach o sprawozdaniu opakowaniowym BDO i o ewidencji opakowań w BDO.
Podstawa prawna i źródła
Najczęściej zadawane pytania
Czy brak ewidencji zwalnia z recyklingu lub opłaty produktowej?
Nie. Brak własnej ewidencji nie zwalnia z obowiązku recyklingu ani opłaty produktowej – organ ustala masę zastępczo, na podstawie dostępnych informacji lub w drodze oszacowania, zwykle na niekorzyść podmiotu (art. 22 ust. 1d–1e i art. 23 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Zasady rozliczenia opisuje artykuł o sprawozdaniu i opłacie produktowej za opakowania.
Masz pytania o BDO, KOBiZE lub PPWR? Skonsultuj się z ekspertem — bezpłatnie.
Umów bezpłatną konsultację →
