Ewidencję SUP prowadzisz papierowo lub elektronicznie, zapisując roczną liczbę sztuk produktów wydanych użytkownikom końcowym (art. 3h ust. 1 i 2 ustawy). Obowiązek mają podmioty objęte art. 3b ust. 1 lub 2, a przy kilku jednostkach handlowych ewidencja jest osobna dla każdej. Dane przechowuje się 5 lat od końca roku, którego dotyczą (art. 3h ust. 4).
Stan prawny na: 2026-10-15
Kogo dotyczy ewidencja SUP?
Obowiązek z art. 3h ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433) spoczywa na podmiotach objętych art. 3b ust. 1 lub 2 tej ustawy. To przepis o ewidencji produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych (SUP) zakupionych i wydanych użytkownikom końcowym. Jeśli nie masz pewności, czy Twoja firma jest objęta art. 3b, sprawdź jego treść przed założeniem ewidencji. Ewidencja prowadzona „na zapas”, bez ustalenia zakresu, szybko traci wartość.
Przepisy o opłacie przy sprzedaży (art. 3b i 3c ustawy w związku z załącznikiem nr 6) wiążą ją z kubkami i pojemnikami na żywność. Tę część ustawy warto przeczytać przed pierwszym wpisem, bo od niej zależy, które pozycje asortymentu trafiają do zestawienia.
Jak krok po kroku prowadzić ewidencję SUP?
Poniższa procedura wynika z art. 3h ust. 1, 2 i 4 ustawy. Szczegóły techniczne, takie jak układ arkusza czy nazwy kolumn, to dobra praktyka, a nie wymóg ustawowy.
1. Ustal, czy jesteś objęty art. 3b ust. 1 lub 2. Bez tego nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji. Podmioty spoza tego przepisu nie muszą jej zakładać.
2. Wskaż produkty, które wydajesz użytkownikom końcowym. Zrób listę pozycji asortymentu, które trafiają do klienta w jednorazowych opakowaniach z tworzyw sztucznych. Przy wątpliwościach co do zakresu wróć do art. 3b i załącznika nr 6.
3. Wybierz formę ewidencji. Ustawa dopuszcza ewidencję papierową albo elektroniczną. Arkusz kalkulacyjny jest więc w pełni dopuszczalny, o ile dane da się odczytać i przechowywać przez wymagany czas.
4. Zapisuj liczbę sztuk. Ewidencja obejmuje liczbę sztuk produktów SUP zakupionych i wydanych użytkownikom końcowym w danym roku kalendarzowym. Zapisuj liczby sztuk, nie wartości w złotych.
5. Prowadź ją osobno dla każdej jednostki handlowej. Jeżeli firma ma więcej niż jedną jednostkę handlową, na przykład kilka sklepów lub lokali, ewidencja jest prowadzona oddzielnie dla każdej z nich.
6. Przechowuj dane przez 5 lat. Zgodnie z art. 3h ust. 4 ustawy okres liczy się od końca roku kalendarzowego, którego informacje dotyczą.
| Krok | Co robisz | Podstawa |
|---|---|---|
| 1 | Sprawdzasz, czy jesteś objęty art. 3b ust. 1 lub 2 | art. 3b, art. 3h ust. 1 |
| 2 | Wskazujesz produkty wydawane użytkownikom końcowym | art. 3b, art. 3c, załącznik nr 6 |
| 3 | Wybierasz formę papierową lub elektroniczną | art. 3h ust. 1 i 2 |
| 4 | Zapisujesz liczbę sztuk zakupionych i wydanych w roku kalendarzowym | art. 3h ust. 1 i 2 |
| 5 | Rozdzielasz ewidencję na jednostki handlowe | art. 3h ust. 2 |
| 6 | Przechowujesz dane 5 lat od końca roku, którego dotyczą | art. 3h ust. 4 |
Co zapisywać w ewidencji w praktyce?
Ustawa wymaga informacji o liczbie sztuk, ale nie narzuca wzoru dokumentu. Dlatego wzór możesz ułożyć pod własny sposób pracy. Dobrą praktyką jest osobny wiersz dla każdego rodzaju produktu i osobna kolumna dla zakupów oraz dla wydanych sztuk, a w nagłówku arkusza rok kalendarzowy i nazwa jednostki handlowej. Taki układ ułatwia sprawdzenie ewidencji, gdy ktoś o nią zapyta, i pozwala szybko zsumować dane za cały rok.
Sprawdzaj, czy liczby da się powiązać z dokumentami zakupu. Dobrą praktyką jest wpisywanie dostaw na bieżąco, na przykład po każdej fakturze, a wydanych sztuk raz w miesiącu na podstawie sprzedaży z kasy lub systemu magazynowego. Takie zestawienie nie jest wymogiem ustawowym, ale chroni przed tym, że pod koniec roku trzeba odtwarzać dane z pamięci.
Jak to wygląda na przykładzie firmy z dwoma lokalami?
Firma prowadzi dwie kawiarnie, które wydają napoje na wynos w kubkach z tworzywa sztucznego. Obie podlegają art. 3b, więc firma zakłada dwie osobne ewidencje, po jednej dla każdej jednostki handlowej. W każdej zapisuje, ile sztuk takich produktów kupiła i ile wydała klientom w danym roku kalendarzowym. Jeśli ewidencja dotyczy roku 2025, informacje te trzeba przechowywać, licząc od końca 2025 roku, przez 5 lat, czyli do końca 2030 roku. To wniosek z art. 3h ust. 4 zastosowany do przykładu.
Najczęstsze błędy i wyjątki
Ewidencja nie jest prowadzona w systemie BDO. Częste przekonanie, że ewidencję SUP prowadzi się w rejestrze BDO, nie ma oparcia w art. 3h. Przepis mówi o ewidencji w formie papierowej albo elektronicznej i nie wskazuje BDO jako miejsca jej prowadzenia. System BDO to odrębna sprawa, a jego obsługę opisujemy w osobnych poradnikach, na przykład w artykule Jak zalogować się do BDO krok po kroku oraz w instrukcji logowania do BDO.
Jedna ewidencja dla wielu lokali. Przy więcej niż jednej jednostce handlowej łączenie wszystkiego w jednej tabeli bez podziału nie spełnia wymogu osobnego prowadzenia. Możesz mieć jeden plik, o ile dane każdej jednostki są w nim wyraźnie rozdzielone.
Ewidencja nieregularna. Ustawa mówi o ewidencji liczby sztuk w roku kalendarzowym, dlatego luki w wpisach trudno później uzupełnić rzetelnie. Zapisuj dane na bieżąco, a nie raz na rok.
Pomylenie z ewidencją odpadów. Ewidencja SUP z art. 3h to inny obowiązek niż ewidencja odpadów prowadzona na podstawie ustawy o odpadach.
Ten tekst nie podaje kwot kar za brak ewidencji ani terminów sprawozdawczych. Co grozi za brak ewidencji, opisujemy w osobnym artykule: BDO: kara za brak ewidencji SUP.
Co zrobić teraz?
Najpierw sprawdź, czy Twoja działalność mieści się w art. 3b ust. 1 lub 2. Jeśli tak, załóż arkusz albo zeszyt dla każdej jednostki handlowej i od razu wpisz bieżący stan zakupów oraz wydanych sztuk za rok kalendarzowy. Wyznacz osobę odpowiedzialną za comiesięczne uzupełnianie danych i miejsce, w którym ewidencja będzie przechowywana przez 5 lat. Jeżeli nie chcesz robić tego samodzielnie, możesz zlecić przygotowanie ewidencji i rozliczeń środowiskowych: skontaktuj się z ekspertem BDO.
Najczęściej zadawane pytania
Kogo dokładnie dotyczy obowiązek prowadzenia ewidencji SUP?
Obowiązek dotyczy podmiotów objętych art. 3b ust. 1 lub 2 ustawy. Muszą one prowadzić ewidencję papierową albo elektroniczną, w której zapisują liczbę sztuk produktów SUP zakupionych i wydanych użytkownikom końcowym w danym roku kalendarzowym, osobno dla każdej jednostki handlowej, gdy jest ich więcej niż jedna (art. 3h ust. 1 i 2 ustawy, Dz.U. 2024 poz. 433). Informacje z ewidencji przechowuje się przez 5 lat od końca roku, którego dotyczą (art. 3h ust. 4).
Podstawa prawna i źródła
Masz pytania o BDO, KOBiZE lub PPWR? Skonsultuj się z ekspertem — bezpłatnie.
Umów bezpłatną konsultację →
