Limit pustej przestrzeni w opakowaniu i recyklat PPWR — realny termin to 2030, nie 2026

Zacznij od trzech kroków w tej kolejności. Po pierwsze spisz opakowania i oznacz, które są zbiorcze, transportowe lub e-commerce (limit 50% pustej przestrzeni, art. 24 ust. 1 PPWR), a które mają część z tworzywa sztucznego (recyklat, art. 7 PPWR). Po drugie zbierz dane od dostawców. Po trzecie uporządkuj dokumentację zgodności (art. 15 PPWR).

Stan prawny na: 2026-10-03

Limit pustej przestrzeni i minimalna zawartość recyklatu to dwa wymogi rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR), których pierwsze terminy przypadają co do zasady na 1 stycznia 2030 r. (art. 24 ust. 1 i art. 7 ust. 1 PPWR). Skąd biorą się te daty i od czego zależy ich przesunięcie, wyjaśniamy w osobnym tekście: limit pustej przestrzeni i recyklat w PPWR – terminy. Tutaj zajmujemy się tym, co zrobić w firmie i w jakiej kolejności.

Jedno zastrzeżenie na początek. Lista opakowań, zapytania do dostawców i wyznaczenie osoby odpowiedzialnej to dobra praktyka organizacyjna, a nie obowiązki zapisane w rozporządzeniu. Obowiązkami są wymogi, do których te kroki prowadzą: limit z art. 24, udział recyklatu z art. 7 i dokumenty zgodności z art. 15 PPWR.

Plan przygotowań w skrócie

Tabela 1. Trzy kroki przygotowań do limitu pustej przestrzeni i wymogu recyklatu – stan prawny na 2026-10-03, podstawa: rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR).

Krok 1. Przegląd opakowań: które opakowanie podlega któremu wymogowi

Zacznij od jednej listy wszystkich opakowań, których firma używa: jednostkowych, zbiorczych, transportowych i wysyłkowych. Przy każdej pozycji zapisz funkcję opakowania, materiał, masę, wymiary i dostawcę. Potem przypisz pozycje do trzech grup.

Grupa A – opakowania zbiorcze, transportowe i e-commerce. Nie mogą mieć więcej niż 50% pustej przestrzeni (art. 24 ust. 1 PPWR). Limit stosuje się od 1 stycznia 2030 r. albo po 3 latach od wejścia w życie aktu wykonawczego, jeżeli ta data jest późniejsza (art. 24 ust. 1 PPWR). Limit procentowy dotyczy tych trzech rodzajów opakowań, a nie opakowań jednostkowych.

Grupa B – opakowania handlowe. Tu termin jest wcześniejszy: pustą przestrzeń w opakowaniach handlowych trzeba ograniczyć do minimum od 12 lutego 2028 r. (art. 24 ust. 4 PPWR). Od 1 stycznia 2030 r. stosuje się też ogólny obowiązek minimalizacji masy i objętości opakowań (art. 10 ust. 1 PPWR). Dlatego opakowania handlowe warto przejrzeć w pierwszej kolejności.

Grupa C – opakowania z częścią z tworzywa sztucznego. Art. 7 PPWR ustanawia minimalne udziały materiału z recyklingu w części opakowania wykonanej z tworzywa sztucznego, a progi zależą od kategorii opakowania. Przykład: dla jednorazowych butelek z tworzyw sztucznych na napoje próg wynosi 30% od 2030 r. i 65% od 2040 r. (art. 7 ust. 1 i 2 PPWR). Progi dla pozostałych kategorii określa art. 7 ust. 1 i 2 PPWR, a podział na rodzaje opakowań – tabela 1 w załączniku II do rozporządzenia. Przy każdej części z tworzywa zapisz rodzaj tworzywa i jej udział w masie całej jednostki opakowania, bo wymóg nie dotyczy części z tworzywa sztucznego stanowiących mniej niż 5% całkowitej masy jednostki opakowania (art. 7 ust. 5 lit. b PPWR).

Czego dziś nie da się policzyć. Metodę obliczania wskaźnika pustej przestrzeni określi akt wykonawczy Komisji, który ma zostać przyjęty do 12 lutego 2028 r. (art. 24 PPWR); do tego czasu nie ma jednolitej, wiążącej metody. Pierwszy próg recyklatu jest powiązany z aktem wykonawczym z art. 7 ust. 8 PPWR. Na etapie przeglądu zbieraj więc dane wyjściowe – wymiary i objętość opakowania oraz produktu, masę części z tworzywa – a nie gotowy wskaźnik.

Krok 2. Dostawcy: kto odpowiada jak wytwórca i o co zapytać

Najpierw ustal role. Obowiązki z art. 15 PPWR ma wytwórca. Te same obowiązki obciążają importera lub dystrybutora, który wprowadza opakowania do obrotu pod własną nazwą albo je modyfikuje (art. 21 PPWR). Jest wyjątek: gdy importer lub dystrybutor działający pod własną marką jest mikroprzedsiębiorstwem, a jego dostawca opakowań znajduje się w Unii, za wytwórcę do celów art. 15 uznaje się dostawcę (art. 21 akapit drugi PPWR). Od odpowiedzi na to pytanie zależy, czy dokumenty z kroku 3 sporządza Twoja firma, czy dostawca.

Zgodność z wymogiem recyklatu wytwórcy i importerzy wykazują w dokumentacji technicznej z załącznika VII (art. 7 ust. 6 PPWR). Bez danych od dostawcy tej dokumentacji nie da się skompletować. W zapytaniu do dostawcy warto ująć:

1. rodzaj tworzywa i udział materiału z recyklingu w części opakowania wykonanej z tworzywa sztucznego oraz dokument, który to potwierdza,

2. udział części z tworzywa w masie całej jednostki opakowania,

3. wymiary i objętość wewnętrzną opakowań zbiorczych, transportowych i e-commerce,

4. informację, czy dostawca przeprowadza ocenę zgodności i udostępni dokumentację techniczną oraz deklarację zgodności UE,

5. sposób identyfikacji opakowania: numer typu, partii lub serii,

6. informację, czy opakowanie należy do wyłączeń z art. 7 ust. 4 PPWR.

Odpowiedzi zapisz na liście z kroku 1, przy konkretnej pozycji.

Krok 3. Dokumentacja: co trzeba mieć dla opakowania

Od 12 sierpnia 2026 r. wytwórca może wprowadzać do obrotu wyłącznie opakowania zgodne z wymogami art. 5–12 PPWR, przy czym wymogi te mają własne daty stosowania (art. 15 PPWR). Przed wprowadzeniem opakowania do obrotu wytwórca:

• przeprowadza procedurę oceny zgodności (art. 38 PPWR),
• sporządza dokumentację techniczną (załącznik VII) i deklarację zgodności UE (art. 39 PPWR),
• przechowuje te dokumenty przez 5 lat dla opakowań jednorazowych i 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku (art. 15 PPWR),
• zapewnia identyfikowalność opakowania (numer typu, partii lub serii) oraz podaje nazwę i adres pocztowy wytwórcy – na opakowaniu, w kodzie QR lub innym nośniku danych albo w dokumencie towarzyszącym (art. 15 PPWR).

Wymóg recyklatu (art. 7) i minimalizacja opakowań (art. 10) należą do grupy art. 5–12, do której odsyła art. 15 PPWR. Dla limitu pustej przestrzeni z art. 24 warto – jako dobrą praktykę – przechowywać własne pomiary i specyfikacje opakowań razem z resztą dokumentów, żeby po przyjęciu metody obliczeń przeliczyć wskaźnik bez ponownego zbierania danych.

Na koniec wyznacz osobę, która prowadzi listę opakowań, pilnuje odpowiedzi dostawców i przechowuje dokumenty. To również dobra praktyka, a nie wymóg rozporządzenia.

Wyjątki, które zmieniają plan

• Progi recyklatu nie mają zastosowania m.in. do opakowań bezpośrednich i zewnętrznych produktów leczniczych (w wyliczonych przypadkach), opakowań wyrobów medycznych i wyrobów do diagnostyki in vitro do kontaktu z produktami wrażliwymi, kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych, opakowań do transportu towarów niebezpiecznych oraz opakowań żywności dla niemowląt i małych dzieci i żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (art. 7 ust. 4 PPWR).
• Wymogu recyklatu nie stosuje się do opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością, gdy ilość recyklatu stanowi zagrożenie dla zdrowia i powoduje niezgodność z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 (art. 7 ust. 5 lit. a PPWR).
• Części z tworzywa sztucznego stanowiące mniej niż 5% całkowitej masy jednostki opakowania są poza wymogiem recyklatu (art. 7 ust. 5 lit. b PPWR).
• Do 1 stycznia 2028 r. Komisja oceni potrzebę odstępstw od progów z art. 7 ust. 1 lit. b i d PPWR, więc te dwa progi mogą zostać zmienione aktem delegowanym (art. 7 ust. 12 PPWR). Listę z kroku 1 warto wtedy sprawdzić ponownie.
• Obowiązek doprowadzenia do zgodności, wycofania z obrotu lub odzyskania nie dotyczy opakowań wielokrotnego użytku wprowadzonych do obrotu przed 11 lutego 2025 r. (art. 15 ust. 9 PPWR).

Przykład: sklep internetowy z własną marką

Sklep internetowy sprzedaje akcesoria domowe pod własną marką. Produkty przychodzą od dostawcy z Unii w woreczkach foliowych, a sklep wysyła je klientom w kartonach z wypełniaczem.

Krok 1: karton wysyłkowy trafia do grupy A – to opakowanie e-commerce, którego dotyczy limit 50% pustej przestrzeni (art. 24 ust. 1 PPWR). Sklep zapisuje wymiary kartonów i produktów, ale wskaźnika jeszcze nie przelicza, bo metody obliczeń nie ma. Woreczek foliowy trafia do grupy C – to część z tworzywa sztucznego, do której odnosi się art. 7 PPWR.

Krok 2: sklep działa pod własną nazwą, więc co do zasady ma obowiązki wytwórcy (art. 21 PPWR). Jeżeli jest mikroprzedsiębiorstwem, a dostawca opakowań znajduje się w Unii, wytwórcą do celów art. 15 jest dostawca (art. 21 akapit drugi PPWR). Sklep pyta dostawcę o udział recyklatu w woreczku i o dokumentację techniczną.

Krok 3: podmiot uznany za wytwórcę przechowuje dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE przez 5 lat, bo woreczek jest opakowaniem jednorazowym (art. 15 PPWR).

Podobne układy ról opisujemy dla sprzedawców Amazon FBA oraz dla fulfillmentu i opakowań wysyłkowych.

Co zrobić w tym tygodniu

1. Załóż listę opakowań i przypisz pozycje do grup A, B i C.

2. Przy każdej pozycji zapisz, jakich danych brakuje: wymiarów, masy części z tworzywa, udziału recyklatu, dokumentów.

3. Ustal dla każdego opakowania, kto jest wytwórcą: Twoja firma czy dostawca.

4. Wyślij zapytania do dostawców z listą z kroku 2.

5. Wyznacz osobę odpowiedzialną za dokumentację i termin kolejnego przeglądu listy.

PPWR stosuje się co do zasady od 12 sierpnia 2026 r. (art. 71 PPWR), dlatego dokumenty opakowań mogą być przedmiotem pytań kontrahentów i organów już teraz; szerszy kontekst kontroli opisuje tekst jak KSeF i PPWR zmieniają kontrolę opakowań u przedsiębiorców. Firma, która ma wątpliwości co do własnych opakowań, może skontaktować się z RozliczeniaBDO.pl.

Podstawa prawna i źródła

• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) – art. 7, art. 10, art. 15, art. 21, art. 24, art. 38, art. 39, art. 71, załącznik II i załącznik VII.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.

Najczęściej zadawane pytania

Od czego zacząć przegląd opakowań przed 2030 r.?

Od jednej listy wszystkich opakowań z podziałem na trzy grupy: zbiorcze, transportowe i e-commerce, których dotyczy limit 50% pustej przestrzeni (art. 24 ust. 1 PPWR); handlowe, w których pustą przestrzeń trzeba ograniczyć do minimum od 12 lutego 2028 r. (art. 24 ust. 4 PPWR); oraz opakowania z częścią z tworzywa sztucznego, objęte wymogiem recyklatu (art. 7 PPWR). Sama lista to dobra praktyka, a nie obowiązek z rozporządzenia.

O co zapytać dostawcę opakowań?

O udział materiału z recyklingu w części z tworzywa sztucznego i dokument, który go potwierdza, o masę tej części względem całej jednostki opakowania, o wymiary opakowań oraz o to, czy dostawca przeprowadza ocenę zgodności i udostępni dokumentację techniczną. Zgodność z wymogiem recyklatu wytwórcy i importerzy wykazują w dokumentacji technicznej z załącznika VII (art. 7 ust. 6 PPWR).

Jakie dokumenty trzeba mieć dla opakowania?

Wytwórca przed wprowadzeniem opakowania do obrotu przeprowadza ocenę zgodności (art. 38 PPWR), sporządza dokumentację techniczną (załącznik VII) i deklarację zgodności UE (art. 39 PPWR), a potem przechowuje je przez 5 lat dla opakowań jednorazowych i 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku (art. 15 PPWR). Te same obowiązki ma importer lub dystrybutor, który wprowadza opakowania pod własną nazwą albo je modyfikuje (art. 21 PPWR).

Czy trzeba działać już teraz, skoro termin to 2030 r.?

Część przepisów stosuje się wcześniej. PPWR stosuje się co do zasady od 12 sierpnia 2026 r. (art. 71 PPWR) i od tej daty wytwórca ma obowiązki dokumentacyjne z art. 15 PPWR, a pustą przestrzeń w opakowaniach handlowych trzeba ograniczyć do minimum od 12 lutego 2028 r. (art. 24 ust. 4 PPWR). Limit 50% i pierwsze progi recyklatu stosuje się od 1 stycznia 2030 r. albo później, jeżeli wynika to z terminu powiązanego z aktem wykonawczym (art. 24 ust. 1 i art. 7 ust. 1 PPWR). Wcześniejszy start przeglądu to nasza rekomendacja, a nie termin z przepisu.