Od kiedy zwroty i towar niepełnowartościowy są odpadem? Od chwili, gdy ich posiadacz się ich pozbywa, zamierza się pozbyć albo jest do tego obowiązany (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach). Niższa wartość handlowa towaru nie jest w tej definicji kryterium.
Spis treści
ToggleCo mówi definicja odpadu?
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 1587) przyjmuje, że odpadem jest każda substancja lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany (art. 3 ust. 1 pkt 6). Definicja obowiązuje od wejścia w życie ustawy, czyli od 2013-01-23. Pełny tekst aktu znajdziesz w ustawie o odpadach na portalu ELI.
Ustawa nie zawiera kryterium wartości rynkowej (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach). To, czy posiadacz „zamierza się pozbyć” towaru, jest kwestią stanu faktycznego. Towar zwrócony, uszkodzony albo gorszej jakości nie jest więc odpadem wyłącznie z powodu niższej ceny czy trudności w sprzedaży.
Jak sprawdzić, czy mój towar jest odpadem?
Przepis wskazuje trzy alternatywne przesłanki, a wystarczy spełnienie jednej z nich (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach).
| Przesłanka | Pytanie kontrolne dla przedsiębiorcy |
|---|---|
| Posiadacz pozbywa się | Czy towaru właśnie się pozbywasz? |
| Posiadacz zamierza się pozbyć | Czy zamierzasz się towaru pozbyć, zamiast go sprzedać lub używać? |
| Posiadacz jest obowiązany się pozbyć | Czy jesteś obowiązany pozbyć się towaru? |
Ocena zależy od stanu faktycznego: liczy się to, co faktycznie robisz z towarem albo co zamierzasz z nim zrobić, a nie jego cena (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach).
Przykład: zwrócony towar, który wraca do sprzedaży, także po przecenie, nie staje się odpadem tylko dlatego, że stracił na wartości. Ten sam towar staje się odpadem w chwili, gdy postanawiasz go zniszczyć lub przekazać do zagospodarowania zamiast sprzedać albo używać, bo wtedy zamierzasz się go pozbyć (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach).
Kiedy rzecz spełniająca definicję nie jest odpadem?
Ustawa przewiduje przypadki, w których rzecz spełniająca definicję nie jest odpadem albo przestaje nim być:
- przedmiot lub substancja spełniające warunki z art. 10 ustawy (produkt uboczny) nie są odpadem;
- odpady poddane recyklingowi lub innemu odzyskowi mogą utracić status odpadów na warunkach z art. 14 ustawy.
Dodatkowo art. 2 ustawy wyłącza niektóre kategorie z jej zakresu. Przed ostateczną oceną sprawdź jego treść w aktualnym tekście ustawy. Z samej definicji z art. 3 nie wynika, że każda rzecz ją spełniająca podlega ustawie o odpadach.
Co konkretnie zrobić teraz?
1. Wypisz grupy zwrotów i towaru niepełnowartościowego, które masz w magazynie.
2. Dla każdej grupy ustal, czy się towaru pozbywasz, czy zamierzasz się go pozbyć, czy jesteś do tego obowiązany. Jeśli tak, jest to odpad w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6.
3. Sprawdź, czy nie mają zastosowania wyłączenia z art. 2 albo odwołania do art. 10 i art. 14.
4. Jeśli wątpliwości dotyczą ujęcia towaru w rozliczeniach w BDO, zleć weryfikację specjalistom. Zakres usług znajdziesz w cenniku BDO.
Jak podobne pytania wyglądają w innych branżach, zobaczysz w opracowaniach: BDO dla komisu samochodowego, BDO dla salonu fryzjerskiego oraz BDO dla hotelu.
Stan prawny na: 2026-10-13
Podstawa prawna i źródła

O autorze
Piotr Chudeusz
Ekspert ds. BDO, KOBiZE i rozliczeń środowiskowych
Certyfikowany ekspert z ponad 10-letnim doświadczeniem w obsłudze polskich firm w zakresie rejestracji BDO, ewidencji odpadów i sprawozdań KOBiZE. Założyciel RozliczeniaBDO.pl. Doradza setkom przedsiębiorców rocznie w sprawach środowiskowych.
Zobacz też
Masz pytania o BDO, KOBiZE lub PPWR? Skonsultuj się z ekspertem — bezpłatnie.
Umów bezpłatną konsultację →






