Jak przygotować raport o emisji gazów cieplarnianych?

Raport o emisji gazów cieplarnianych przygotowuje się, ustalając wielkości emisji na podstawie pomiarów albo informacji o produkcji, zużyciu paliw lub surowców i wskaźników emisji (art. 7 ust. 3 ustawy z 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji). Korektę raportu wykonuje się w 14 dni od otrzymania wyników sprawdzenia (art. 8 ust. 7 tej ustawy).

Jak ustalić wielkość emisji w raporcie?

Podstawą jest art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 526). Przepis stanowi, że wielkości emisji zawarte w raporcie ustala się na podstawie prowadzonych pomiarów albo na podstawie informacji o wielkości produkcji, zużyciu paliw lub surowców i odpowiadających tym wielkościom wskaźników emisji.

Ustawa wskazuje więc dwie drogi dojścia do liczby, którą wpisuje się do raportu. Poniższa tabela porządkuje je według treści tego przepisu.

Warto sprawdzić w dokumentacji instalacji, czy prowadzone są pomiary emisji. Jeśli ich nie ma, podstawą będą dane o produkcji lub zużyciu paliw i surowców wraz ze wskaźnikami emisji.

Którą metodę wybrać?

Przepis łączy obie metody spójnikiem „albo”. W praktyce oznacza to, że punktem wyjścia jest ustalenie, jakimi danymi firma faktycznie dysponuje. Jeśli prowadzi pomiary, ich wyniki są podstawą wielkości emisji. Jeśli pomiarów nie ma, ale firma ewidencjonuje produkcję oraz zużycie paliw lub surowców, może oprzeć się na tych informacjach i odpowiednich wskaźnikach emisji. To wniosek z art. 7 ust. 3 ustawy z 2009 r., a nie odrębna reguła.

W przypadku obliczeń wynik zależy od dwóch składników: ilości (produkcja, paliwo, surowiec) oraz wskaźnika emisji odpowiadającego tej ilości. Błąd w którymkolwiek z nich przenosi się na wielkość emisji w raporcie. Dlatego dane wejściowe warto zebrać i zarchiwizować przed wypełnieniem raportu.

Jak krok po kroku przygotować raport?

Ustawa w art. 7 ust. 3 określa sposób ustalania wielkości emisji. Poniższa kolejność działań to praktyczna propozycja oparta na tym przepisie, a nie lista kroków narzuconych ustawą:

1. Ustal, jakie źródła emisji ma firma i jakie dane o nich posiada.

2. Wybierz metodę: pomiary albo obliczenia na podstawie produkcji, zużycia paliw lub surowców i wskaźników emisji (art. 7 ust. 3 ustawy z 2009 r.).

3. Zbierz dane za cały okres, którego dotyczy raport, i sprawdź, czy żadne źródło nie zostało pominięte.

4. Dla każdej ilości paliwa, surowca lub produkcji przyporządkuj odpowiadający jej wskaźnik emisji.

5. Zsumuj wyniki ze wszystkich źródeł i zachowaj dokumentację, z której wynika, skąd pochodzą liczby.

Więcej o praktyce raportowania znajdziesz w opisie usługi raport do KOBiZE oraz w artykule o tym, czy rejestracja w KOBiZE jest obowiązkowa.

Gdzie znaleźć termin złożenia, adresata i wzór raportu?

Art. 7 ust. 3 ustawy z 2009 r. odnosi się do raportu, o którym mowa w ust. 1 tego samego artykułu, i reguluje wyłącznie sposób ustalania wielkości emisji. Termin złożenia raportu, jego adresata i wzór formularza warto sprawdzić w art. 7 ust. 1 ustawy w tekście jednolitym Dz.U. 2026 poz. 526 oraz w materiałach KOBiZE, ponieważ te elementy nie wynikają z przepisów cytowanych w tym artykule.

W praktyce oznacza to, że przygotowanie raportu obejmuje dwa etapy: ustalenie wielkości emisji według art. 7 ust. 3 oraz formalne złożenie raportu według zasad podanych w ustawie i w komunikatach KOBiZE.

Co zrobić, gdy sprawdzenie wykaże potrzebę korekty?

Art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji stanowi, że jeżeli ze sprawdzenia informacji zawartych w raporcie wynika potrzeba korekty raportu, podmiot korzystający ze środowiska dokonuje korekty w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyników sprawdzenia.

Termin biegnie więc od otrzymania wyników sprawdzenia, a nie od dnia złożenia raportu. W praktyce oznacza to, że warto odnotować datę otrzymania wyników i datę wprowadzenia korekty. Zapis obu dat pozwala wykazać, że termin został dochowany. Jeśli nie wiesz, jak policzyć 14 dni w konkretnej sytuacji, warto zweryfikować to z ekspertem rozliczeń środowiskowych jeszcze przed upływem terminu.

Szersze omówienie obowiązków i kontroli znajdziesz w artykule BDO i KOBiZE: obowiązki i kontrola w 2026 r..

Czy rozliczenie w EU ETS zmienia obowiązki?

Art. 273 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz.U. 2025 poz. 647) wymienia wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza wśród kategorii opłat za korzystanie ze środowiska. Według art. 273 ust. 4 tej ustawy podmiot, który rozliczył emisje gazów cieplarnianych w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), nie płaci tej opłaty w zakresie emisji pokrytych uprawnieniami. Chroni to przed podwójnym obciążeniem za tę samą emisję.

Wyjątek ma wąski zakres: dotyczy wyłącznie emisji faktycznie rozliczonych w EU ETS, a nie całej działalności podmiotu. Emisje poza tym zakresem nie korzystają z tego wyłączenia. Warto sprawdzić, które źródła i jaka część emisji są objęte rozliczeniem w EU ETS. Stawki opłat nie wynikają z samej ustawy. Konkretne substancje i źródła wraz ze stawkami określa rozporządzenie MKiŚ z 11 grudnia 2019 r. (załącznik nr 1) oraz coroczne obwieszczenie stawek.

Jak wygląda sprawa z urządzeniami i pojazdami?

Nie każde źródło emisji to duża instalacja. Przykłady mniejszych źródeł omawiają artykuły o agregacie prądotwórczym i obowiązku raportowania oraz o leasingu samochodu i raportowaniu emisji. Metoda ustalania wielkości emisji z art. 7 ust. 3 ustawy z 2009 r. pozostaje ta sama, ale warto sprawdzić, czy dane źródło w ogóle podlega obowiązkowi raportowania.

Co zrobić teraz?

Przygotowanie raportu sprowadza się do czterech decyzji. Po pierwsze, ustal, czy wielkości emisji wynikają z pomiarów, czy z danych o produkcji, zużyciu paliw lub surowców i wskaźników emisji (art. 7 ust. 3 ustawy z 2009 r.). Po drugie, sprawdź w art. 7 ust. 1 ustawy i w materiałach KOBiZE termin złożenia i wzór raportu. Po trzecie, jeśli sprawdzenie raportu wykaże potrzebę korekty, odnotuj datę otrzymania wyników i wprowadź korektę w ciągu 14 dni (art. 8 ust. 7 tej ustawy). Po czwarte, sprawdź, czy część emisji jest rozliczona w EU ETS, bo tylko w tym zakresie nie płaci się opłaty (art. 273 ust. 4 Prawa ochrony środowiska). Jeśli któryś punkt budzi wątpliwości, skonsultuj go z ekspertem rozliczeń środowiskowych. Opłaty za korzystanie ze środowiska egzekwuje marszałek województwa.

Stan prawny na: 2026-10-23

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 526)
• Ustawa – Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz.U. 2025 poz. 647)

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę obliczyć emisje, jeśli nie prowadzę pomiarów?

Tak. Art. 7 ust. 3 ustawy z 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji dopuszcza ustalenie wielkości emisji na podstawie informacji o produkcji, zużyciu paliw lub surowców i wskaźników emisji. Warto sprawdzić, czy ewidencja firmy zawiera takie dane za cały okres raportu. Więcej o praktyce w artykule raport KOBiZE.

Od kiedy liczy się 14 dni na korektę raportu?

Zgodnie z art. 8 ust. 7 tej ustawy termin liczy się od dnia otrzymania wyników sprawdzenia, a nie od złożenia raportu. Warto zapisać datę odbioru wyników. Obowiązki i kontrole opisuje artykuł BDO i KOBiZE: obowiązki i kontrola.

Czy rozliczenie w EU ETS zwalnia z każdej opłaty za emisje?

Nie. Art. 273 ust. 4 Prawa ochrony środowiska zwalnia z opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza tylko w zakresie emisji pokrytych uprawnieniami w EU ETS. Warto sprawdzić, które źródła są tak rozliczone. Przykład mniejszego źródła opisuje artykuł o agregacie prądotwórczym.