Opakowania transportowe i wypełniacze w sklepie – jak liczyć
Karton wysyłkowy, folia czy wypełniacz paczki mogą być opakowaniem w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, jeśli są wyrobem przeznaczonym do ochrony lub przewozu produktów, bo definicja zależy od przeznaczenia wyrobu, a nie od materiału. Wprowadzający produkty w opakowaniach prowadzi ewidencję masy opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1 tej ustawy).
Co jest opakowaniem według ustawy?
Art. 3 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. 2026 poz. 619) stanowi, że opakowaniem jest wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych. Definicja opiera się więc na przeznaczeniu wyrobu, a nie na materiale.
Przepis nie wymienia wypełniaczy paczek z nazwy. Karton wysyłkowy, folia lub wypełnienie (np. papier, pianka, poduszki powietrzne) mogą więc być opakowaniem na podstawie art. 3 ust. 1, jeśli są przeznaczone do ochrony lub przewozu produktu. Jest to wniosek z definicji, a nie pozycja z listy w przepisie.
Które elementy wlicza się do opakowania, a które wyłączono?
Art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy uznaje za opakowanie wyrób spełniający funkcje opakowania z ust. 1, z wyłączeniem wyrobu, którego wszystkie elementy są przeznaczone do wspólnego użycia, spożycia lub usunięcia, stanowiącego integralną część produktu oraz niezbędnego do przechowywania, utrzymywania lub zabezpieczania produktu w całym cyklu i okresie jego funkcjonowania. Przy każdym rodzaju opakowania wysyłkowego warto sprawdzić w treści art. 3 ust. 2 pkt 1 na eli.gov.pl, czy wyrób nie podpada pod to wyłączenie.
Art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy obejmuje pojęciem opakowania także część składową opakowania oraz złączony z opakowaniem element pomocniczy, które spełniają funkcje opakowania.
Rozporządzenie Ministra Środowiska z 22 października 2013 r. w sprawie przykładowego wykazu wyrobów, które uznaje się albo nie uznaje się za opakowanie, podaje w załączniku (ust. 3 pkt 2) przykłady elementów opakowań, m.in. zszywki, koszulki foliowe i przylepne etykiety przyczepione do innego wyrobu opakowaniowego. Według załącznika (ust. 3 pkt 1) opakowaniami są też etykiety powiązane bezpośrednio z produktem lub do niego dołączone. Identyfikatory RFID wykaz określa jako wyroby niebędące opakowaniami (zał. ust. 3 pkt 3). Wykaz jest przykładowy, więc nie wyczerpuje wszystkich wyrobów. Tekst rozporządzenia znajdziesz na Dziennik Ustaw (ELI).
| Element | Ocena | Podstawa |
|---|---|---|
| Karton, folia, wypełnienie chroniące towar w przewozie | może być opakowaniem (wniosek z przeznaczenia wyrobu) | art. 3 ust. 1 ustawy |
| Zszywki, koszulki foliowe | element opakowania | wykaz z rozporządzenia z 22 października 2013 r., zał. ust. 3 pkt 2 |
| Przylepna etykieta przyczepiona do innego wyrobu opakowaniowego | element opakowania | wykaz z rozporządzenia z 22 października 2013 r., zał. ust. 3 pkt 2 |
| Identyfikator RFID | wyrób niebędący opakowaniem | wykaz z rozporządzenia z 22 października 2013 r., zał. ust. 3 pkt 3 |
Czy sklep internetowy jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?
Art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wymienia w szczególności przedsiębiorcę, który wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem, także gdy zlecił ich wytworzenie innemu przedsiębiorcy (lit. a), oraz przedsiębiorcę, który pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu (lit. b). Sklep sprzedający towary pod własnym oznaczeniem może więc mieścić się w lit. a, a sklep, który pakuje w swoje kartony i folię produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu, w lit. b. Lista jest otwarta, bo przepis używa słów „w szczególności”.
Art. 8 pkt 24 ustawy uznaje też za wprowadzenie do obrotu import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Sklep sprowadzający takie towary spoza kraju lub z UE na potrzeby swojej działalności mieści się zatem w tej definicji. Sytuację sprzedawcy, który tylko odsprzedaje towary już zapakowane, omawiamy osobno w artykule czy mały sklep, który tylko odsprzedaje zapakowane towary, jest wprowadzającym.
Obowiązek wpisu do rejestru BDO z tytułu wprowadzania produktów w opakowaniach wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach (Dz.U. 2026 poz. 1328). Wniosek o wpis należy złożyć przed rozpoczęciem działalności wymagającej wpisu (art. 50 ust. 2 ustawy o odpadach). Jeśli działalność jest już prowadzona bez wpisu, wniosek należy złożyć niezwłocznie (art. 50 ust. 2 ustawy o odpadach). Szczegóły procedury opisuje strona o rejestracji w BDO.
Kiedy opakowania wysyłkowe trafiają do obrotu?
Art. 9 ust. 1-3 w związku z art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wiąże wprowadzenie do obrotu z konkretną datą. Jeśli wprowadzenie nastąpiłoby w dwóch różnych terminach, liczy się termin wcześniejszy (art. 9 ust. 1-3). Ciężar dowodu co do daty, a także co do braku wprowadzenia, spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1-3).
| Sytuacja | Dzień wprowadzenia do obrotu (art. 9 ust. 1-3 ustawy) |
|---|---|
| Opakowania i produkty w opakowaniach wytworzone w kraju | wydanie z magazynu albo przekazanie osobie trzeciej |
| Import | przywóz na terytorium kraju |
| Wewnątrzwspólnotowe nabycie (WNT) | wystawienie faktury potwierdzającej WNT |
Ze względu na ten ciężar dowodu warto przechowywać dokumenty pokazujące, kiedy towar w opakowaniu opuścił magazyn lub został przekazany osobie trzeciej (art. 9 ust. 1-3 ustawy). Data wprowadzenia do obrotu ma znaczenie dla przypisania obowiązku do roku kalendarzowego, w tym dla ewidencji z art. 22 ustawy.

Jak ustalić masę i prowadzić ewidencję?
Art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nakłada na wprowadzającego produkty w opakowaniach obowiązek prowadzenia ewidencji w postaci papierowej albo elektronicznej. Ewidencja obejmuje informacje o masie opakowań, w których wprowadzono produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1). Art. 22 ust. 2 tej ustawy wymaga przechowywania tych informacji przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.
Poniższa kolejność działań to propozycja praktyczna, a nie tryb wynikający z art. 22:
1. Zestaw wszystkie rodzaje opakowań używane w wysyłce: kartony, folie, wypełniacze, zszywki, koszulki foliowe.
2. Dla każdego sprawdź, czy spełnia funkcję z art. 3 ust. 1 i czy nie podpada pod wyłączenie z art. 3 ust. 2 pkt 1.
3. Zważ typowy egzemplarz każdego rodzaju i pomnóż przez liczbę wysłanych sztuk w danym roku.
4. Przypisz masę do roku według daty wprowadzenia do obrotu z art. 9 ust. 1-3.
5. Przechowuj zapisy przez 5 lat od końca roku, którego dotyczą (art. 22 ust. 2).
Ta ewidencja wiąże się z kolejnymi rozliczeniami. Więcej znajdziesz w opisie ewidencji opakowań w BDO i w artykule o sprawozdaniu opakowaniowym.
Co się dzieje, gdy ewidencji brakuje lub jest nierzetelna?
Brak lub nierzetelność ewidencji nie zwalnia z obowiązku (art. 22 ust. 1d-1e i art. 23 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Masę i rodzaj opakowań ustala wtedy marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na podstawie wszelkich dostępnych informacji, a w razie ich braku szacunkowo (art. 22 ust. 1d-1e i art. 23 ust. 2).
Czy przepisy o pustej przestrzeni w paczkach już obowiązują?
Nie, limit procentowy jeszcze nie obowiązuje: art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR) stosuje się od 1 stycznia 2030 r. albo od upływu 3 lat od wejścia w życie aktów wykonawczych, zależnie od tego, która data jest późniejsza. Rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych w art. 24 ust. 1 ustanawia dla opakowań zbiorczych, transportowych i e-commerce maksymalny wskaźnik pustej przestrzeni 50%. Limit dotyczy wyłącznie opakowań zbiorczych, transportowych i e-commerce, a nie opakowań jednostkowych ani detalicznych (art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2025/40). Art. 24 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2025/40 wymaga ograniczenia pustej przestrzeni w opakowaniach handlowych do minimum od 12 lutego 2028 r. Tekst rozporządzenia jest dostępny w EUR-Lex.
Metodologia obliczania wskaźnika pustej przestrzeni w rozporządzeniu (UE) 2025/40 ma zostać ustalona w akcie wykonawczym Komisji do 12 lutego 2028 r. Do tego czasu nie ma jednolitej, wiążącej metody kalkulacji. Warto sprawdzić w art. 24 rozporządzenia (EUR-Lex), czy Komisja przyjęła już akty wykonawcze, zanim przyjmiesz datę początku stosowania limitu.
Co zrobić teraz?
Sporządź listę rodzajów opakowań wysyłkowych i oceń każdy według art. 3 ust. 1-2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz przykładowego wykazu z rozporządzenia z 22 października 2013 r. Ustal, czy Twój sklep mieści się w art. 8 pkt 23 (lit. a lub b) tej ustawy albo w art. 8 pkt 24 (import, WNT); lista z pkt 23 jest otwarta, a próg powierzchni z lit. c omawiamy w FAQ poniżej. Prowadź ewidencję masy opakowań z podziałem na lata według daty wprowadzenia do obrotu z art. 9 ust. 1-3 tej ustawy. W razie wątpliwości co do klasyfikacji konkretnego elementu lub statusu sklepu zajrzyj na stronę BDO dla sklepu internetowego albo skontaktuj się z firmą obsługującą rozliczenia BDO.
Najczęściej zadawane pytania
Czy duży sklep, który tylko odsprzedaje zapakowane towary, jest wprowadzającym z art. 8 pkt 23 lit. c?
Lit. c dotyczy prowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m2 albo kilka jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m2, który sprzedaje produkty pakowane w tych jednostkach (art. 8 pkt 23 lit. c ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Czy obejmuje ona też dużego detalistę, który wyłącznie odsprzedaje towary zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę, nie jest rozstrzygnięte i nie podajemy tu odpowiedzi w żadną stronę. Sprzedawca poniżej tych progów (do 500 m2 w jednej jednostce lub do 5000 m2 łącznie), który wyłącznie odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę, sam z tego tytułu nie jest wprowadzającym, a obowiązek pozostaje po stronie tego dostawcy; dotyczy to sprzedawcy, którego nie obejmują lit. a ani lit. b, import ani wewnątrzwspólnotowe nabycie (art. 8 pkt 23 i 24 ustawy). Powierzchnia sprzedaży ma od 13 października 2023 r. definicję w art. 8 pkt 10a ustawy, który odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: to fizyczna powierzchnia sprzedażowa lokalu, a nie powierzchnia magazynu ani wolumen sprzedaży internetowej. Przy wątpliwościach warto sprawdzić własną interpretację indywidualną (art. 34 Prawa przedsiębiorców) lub poradę prawnika.
Zobacz też: Wypełniacz i ulotka w paczce – czy to opakowanie?
Podstawa prawna i źródła
- Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 października 2013 r. w sprawie przykładowego wykazu wyrobów, które uznaje się albo nie uznaje się za opakowanie
- Rozporządzenie (UE) 2025/40
- Ustawa o odpadach (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1328)






