Ewidencja opakowań a rękodzielnik sprzedający online

Tak, rękodzielnik będący wprowadzającym produkty w opakowaniach musi prowadzić ewidencję masy opakowań (art. 22 ust. 1 ustawy o opakowaniach). Ewidencja obejmuje opakowania, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku, a zawarte w niej informacje przechowuje się 5 lat od końca roku, którego dotyczą (art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). O obowiązku decyduje to, czy spełniasz definicję wprowadzającego z art. 8 pkt 23 tej ustawy.

Stan prawny na: 2026-10-12

Kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach i czy rękodzielnik nim jest?

Wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach (art. 8 pkt 23 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, Dz.U. 2026 poz. 619). Lista w tym przepisie jest otwarta, bo ustawa używa słów „w szczególności”. Obejmuje ona m.in. przedsiębiorcę, który wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znakiem towarowym albo własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy (lit. a), oraz przedsiębiorcę, który pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu (lit. b). Import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej to również wprowadzenie do obrotu (art. 8 pkt 24 tej ustawy).

Wniosek praktyczny: rękodzielnik, który prowadzi działalność gospodarczą, sprzedaje wyroby pod własnym nazwiskiem lub marką i sam je pakuje do wysyłki, mieści się w tych definicjach. Litery a i b opisują własne oznaczenie i pakowanie, a nie kanał sprzedaży. Lit. c dotyczy natomiast prowadzenia jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m2 albo kilku jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m2, sprzedających produkty pakowane w tych jednostkach; powierzchnia sprzedaży to fizyczna powierzchnia sprzedażowa lokalu, a nie magazyn ani wolumen sprzedaży internetowej (art. 8 pkt 23 lit. c w zw. z art. 8 pkt 10a ustawy).

Co dokładnie obejmuje ewidencja opakowań i jak długo ją przechowywać?

Wprowadzający produkty w opakowaniach prowadzi ewidencję w postaci papierowej albo elektronicznej. Zapisuje w niej masę opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Informacje z ewidencji przechowuje przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą (art. 22 ust. 2 tej ustawy).

Przykład: jeśli w 2026 r. wysyłasz wyroby w kartonach i innych opakowaniach, zapisujesz masę tych opakowań za cały rok 2026. Zapisy z tego roku przechowujesz do końca 2031 r. Wniosek praktyczny: najprościej zapisywać masę opakowań na bieżąco przy każdej wysyłce, zamiast odtwarzać ją na koniec roku.

Od kiedy opakowanie jest „wprowadzone do obrotu”?

Przy produkcji krajowej następuje to w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej. Przy imporcie jest to dzień przywozu na terytorium kraju, a przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym dzień wystawienia faktury WNT. Liczy się ten z terminów, który jest najwcześniejszy (art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Ciężar dowodu co do daty, a także co do braku wprowadzenia, spoczywa na przedsiębiorcy, dlatego warto przechowywać dokumenty wysyłkowe razem z ewidencją.

Czy mały sprzedawca jest zwolniony z ewidencji?

Wprowadzający, który w roku kalendarzowym wprowadził do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej masie nieprzekraczającej 1 Mg, nie podlega przepisom ustawy w zakresie wymaganych poziomów recyklingu, opłaty produktowej, dokumentów DPR i EDPR oraz publicznych kampanii edukacyjnych (art. 6 ust. 3 i art. 7 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Warunkiem jest złożenie marszałkowi województwa do 15 marca każdego roku, za pośrednictwem BDO, zaświadczeń lub oświadczenia o pomocy de minimis i wymaganych informacji oraz spełnienie unijnych warunków dopuszczalności pomocy de minimis; przekroczenie limitu pomocy de minimis oznacza brak zwolnienia (art. 7 ust. 1 i 4 tej ustawy). Wśród zakresów tego zwolnienia nie ma ewidencji z art. 22 ust. 1, więc z tego przepisu nie wynika zwolnienie z jej prowadzenia. Zwolnienie nie obejmuje też obowiązku wpisu do rejestru BDO (art. 10 tej ustawy) ani rocznego sprawozdania, poza częścią o środkach na kampanie edukacyjne (art. 45 tej ustawy w zw. z art. 73 ustawy o odpadach).

Co grozi, gdy ewidencji nie ma albo jest nierzetelna?

Brak lub nierzetelność ewidencji nie zwalnia z obowiązków. Masę i rodzaj opakowań ustala wtedy marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, a w razie braku danych robi to szacunkowo (art. 22 ust. 1d-1e i art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Wniosek praktyczny: ustalenie przez organ jest zwykle mniej korzystne niż rzetelne własne zapisy.

Jakie nowe oznakowanie opakowań wprowadza rozporządzenie PPWR?

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. (PPWR) nie zastępuje ewidencji, ale zmieni oznaczanie opakowań. Zharmonizowaną etykietę z informacją o składzie materiałowym umieszcza się na opakowaniach wprowadzanych do obrotu od 12 sierpnia 2028 r. albo od upływu 24 miesięcy od wejścia w życie aktu wykonawczego Komisji z art. 12 ust. 6 lub 7, zależnie od tego, która data jest późniejsza (art. 12 ust. 1 rozporządzenia, tekst w EUR-Lex). Obowiązek nie dotyczy opakowań transportowych, z wyjątkiem opakowań e-commerce, ani opakowań objętych systemem kaucyjnym. Opakowania e-commerce nie są więc wyłączone z tego powodu. Opakowania wielokrotnego użytku wprowadzane od 12 lutego 2029 r. albo po 30 miesiącach od wejścia w życie aktu z ust. 6, zależnie od tego, która data jest późniejsza, muszą mieć etykietę o zdatności do ponownego użycia oraz kod QR lub inny cyfrowy nośnik z dalszymi informacjami (art. 12 ust. 2). Do czasu wejścia w życie aktu wykonawczego można wskazać tylko najwcześniejsze możliwe daty.

Co zrobić teraz?

1. Ustal, czy prowadzisz działalność gospodarczą i czy sprzedajesz wyroby pod własnym oznaczeniem, sam je pakujesz albo importujesz opakowania lub produkty w opakowaniach.

2. Jeśli tak, zacznij zapisywać masę opakowań, w których wysyłasz produkty, w danym roku kalendarzowym, i przechowuj te zapisy 5 lat.

3. Jeśli sprzedajesz przez portale, sprawdź też, co o BDO piszemy w artykule sprzedaż na znanych portalach a wezwania z BDO. Szczegółowy sposób prowadzenia zapisów opisuje artykuł jak prowadzić ewidencję opakowań krok po kroku.

4. Ewidencja opakowań nie rozstrzyga o obowiązkach wytwórcy odpadów. To odrębna kwestia, opisana w artykułach o ewidencji odpadów w BDO i o KEO i KPO.

5. Jeśli masz wątpliwość, czy mieścisz się w definicji wprowadzającego, skonsultuj swój przypadek z doradcą albo z urzędem marszałkowskim przed końcem roku, w którym zaczynasz sprzedaż.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)
• Rozporządzenie (UE) 2025/40

Najczęściej zadawane pytania

Kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?

Jest to przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach. Definicja obejmuje m.in. sprzedającego pod własnym oznaczeniem i pakującego cudze wyroby, a także importera i dokonującego nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 8 pkt 23 i pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Więcej o ewidencji odpadów w BDO w artykule ewidencja odpadów w BDO.

Kogo dotyczy obowiązek prowadzenia ewidencji opakowań?

Dotyczy wprowadzającego produkty w opakowaniach. Prowadzi on ewidencję masy opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku, i przechowuje ją 5 lat (art. 22 ust. 1-2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Sposób prowadzenia zapisów opisujemy w artykule jak prowadzić ewidencję opakowań krok po kroku.

Czy odsprzedaż cudzych wyrobów też oznacza obowiązek ewidencji?

Sprzedawca detaliczny poniżej progu powierzchni sprzedaży, który tylko odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę, nie jest z tego tytułu wprowadzającym. Obowiązek zostaje po stronie dostawcy (art. 8 pkt 23 lit. c i art. 8 pkt 10a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Gdy sam pakujesz cudze wyroby i wprowadzasz je do obrotu, jesteś wprowadzającym z lit. b. Sprzedajesz też za granicę? Zobacz artykuł o SYDEREP we Francji.