Jeśli importujesz towar już zapakowany przez producenta na potrzeby swojej działalności gospodarczej, to Ty jesteś wprowadzającym w Polsce. Import i wewnątrzwspólnotowe nabycie (WNT) to „wprowadzenie do obrotu” (art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Stajesz się więc „wprowadzającym produkty w opakowaniach” (art. 8 pkt 23). To, kto zapakował towar, nie ma znaczenia.
Stan prawny na: 2026-10-12
Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wyróżnia dwie różne role. Osoba, która sprowadza towar już zapakowany, trafia do drugiej z nich. Poniżej wyjaśniamy, co z tego wynika.
Czym różni się wprowadzający opakowania od wprowadzającego produkty w opakowaniach?
Ustawa definiuje dwie odrębne role, każdą z własnym tytułem do wpisu do rejestru BDO (art. 10 ust. 1 pkt 4 i pkt 5).
| Rola | Kogo dotyczy | Przepis |
|---|---|---|
| Wprowadzający opakowania | wytwarza, importuje, dokonuje WNT lub WDT pustych opakowań (np. kartonów czy butelek sprzedawanych firmom do pakowania ich produktów) | art. 8 pkt 22 |
| Wprowadzający produkty w opakowaniach | wprowadza do obrotu produkt już zapakowany | art. 8 pkt 23 |
Obowiązki są częściowo różne. Wprowadzający opakowania podlega obowiązkom dotyczącym ekoprojektowania opakowań. Obowiązek recyklingu (art. 17), opłata produktowa i publiczne kampanie edukacyjne (art. 19) są przypisane wyłącznie wprowadzającemu produkty w opakowaniach. Jeden podmiot może pełnić obie role naraz, na przykład producent opakowań, który sam nimi pakuje i sprzedaje własny produkt. Wtedy każdy tytuł ocenia się osobno.
W praktyce oznacza to, że importer zapakowanej herbaty, elektroniki czy kosmetyków nie jest „wprowadzającym opakowania” w sensie art. 8 pkt 22. Jest nim dopiero wtedy, gdy sprowadza także puste opakowania.
Dlaczego import zapakowanego towaru daje status wprowadzającego?
Definicja z art. 8 pkt 23 jest otwarta („w szczególności”). Obejmuje m.in. przedsiębiorcę, który:
- wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy,
- pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu,
- prowadzi jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni powyżej 5000 m² i sprzedaje w nich produkty pakowane w tych jednostkach.
Importer nie musi mieścić się w żadnej z tych liter. Art. 8 pkt 24 stanowi, że import oraz WNT opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu. W połączeniu z otwartą listą z pkt 23 wynika z tego, że importer lub nabywca w ramach WNT jest wprowadzającym także wtedy, gdy nie nadaje towarowi własnej marki i niczego nie przepakowuje.
Powierzchnię sprzedaży z trzeciego punktu liczy się według art. 8 pkt 10a ustawy, który odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi o fizyczną powierzchnię sprzedażową lokalu, a nie o magazyn czy wolumen sprzedaży internetowej.
Czy duży detalista, który wyłącznie odsprzedaje towary zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę, wchodzi w trzeci punkt, nie jest rozstrzygnięte w przepisach ani w znanej nam wykładni. Taki podmiot powinien rozważyć własną interpretację indywidualną na podstawie art. 34 Prawa przedsiębiorców. Nie dotyczy to importera, który jest wprowadzającym z samego tytułu importu lub WNT. Więcej o imporcie spoza UE przeczytasz w artykule import spoza UE a status wprowadzającego w BDO.
Od kiedy towar jest wprowadzony do obrotu?
Według art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24 wprowadzenie do obrotu następuje w dniu:
- przywozu na terytorium kraju (import),
- wystawienia faktury potwierdzającej WNT,
- wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa).
Gdy mają zastosowanie dwa terminy, liczy się wcześniejszy. Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy. Data decyduje o przypisaniu obowiązków do roku kalendarzowego, w którym rozliczasz recykling, opłatę i ewidencję. Jak prowadzić ewidencję, opisujemy w poradniku ewidencja opakowań krok po kroku.
Jakie obowiązki ma wprowadzający produkty w opakowaniach?
1. Wpis do rejestru BDO. Obowiązek wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach. Dotyczy to wprowadzającego produkty w opakowaniach niezależnie od tego, czy jest też wytwórcą odpadów, bo to odrębny tytuł.
2. Recykling odpadów opakowaniowych (art. 17 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami) oraz publiczne kampanie edukacyjne (art. 19).
3. Opłata produktowa za niewykonanie obowiązku recyklingu. Wnosi się ją na rachunek marszałka województwa. Stawki za 1 kg od 1 stycznia 2024 r. wynikają z rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 9 grudnia 2023 r. (t.j. Dz.U. 2025 poz. 988):
| Rodzaj opakowania | Stawka (zł/kg) |
|---|---|
| tworzywa sztuczne | 2,70 |
| aluminium | 1,40 |
| metale żelazne | 0,80 |
| papier i tektura | 0,70 |
| szkło | 0,30 |
| drewno | 0,30 |
| wielomateriałowe | 1,70 |
| po środkach niebezpiecznych | 2,00 |
| pozostałe | 1,00 |
Stawkę stosuje się do niedoboru recyklingu liczonego według wzoru z załącznika nr 2 do ustawy, a nie do całej masy opakowań. Butelki jednorazowe i opakowania objęte systemem kaucyjnym mają odrębne stawki. Jak działają organizacje odzysku, wyjaśniamy w artykule jak działa organizacja odzysku opakowań.
Czy przy małej ilości opakowań są zwolnienia?
Tak, ale zakres jest wąski. Według art. 6 ust. 3 i art. 7 ustawy o gospodarce opakowaniami wprowadzający produkty w opakowaniach, którego opakowania w danym roku miały łączną masę nieprzekraczającą 1 Mg, nie stosuje przepisów o wymaganych poziomach recyklingu, opłacie produktowej i dokumentach potwierdzających recykling, a także o kampaniach edukacyjnych. Warunkiem jest złożenie marszałkowi województwa do 15 marca każdego roku, przez BDO, zaświadczeń lub oświadczenia o pomocy de minimis i wymaganych informacji oraz spełnienie unijnych warunków dopuszczalności tej pomocy (art. 7 ust. 1 i 4).
Zwolnienie nie obejmuje obowiązku wpisu do BDO (art. 10), a roczne sprawozdanie (art. 45 w zw. z art. 73 ustawy o odpadach) obowiązuje poza częścią o środkach na kampanie edukacyjne. Przykład kosztowego podejścia do importu znajdziesz w studium przypadku sklepu meblowego.
Co zrobić teraz?
Wniosek praktyczny, oparty na powyższych przepisach:
1. Ustal, czy sprowadzasz towar na potrzeby działalności gospodarczej. Jeśli tak, uznaj się za wprowadzającego produkty w opakowaniach.
2. Sprawdź, czy masz wpis do BDO z właściwego tytułu. Jeśli sprowadzasz także puste opakowania, rozważ oba tytuły osobno.
3. Zapisuj datę przywozu lub faktury WNT, bo od niej zależy rok rozliczeniowy, a dowód daty leży po Twojej stronie.
4. Policz łączną masę opakowań w roku. Jeśli nie przekracza 1 Mg, sprawdź warunki zwolnienia i termin 15 marca.
5. W razie wątpliwości co do granic definicji zapytaj marszałka województwa lub złóż wniosek o interpretację indywidualną. Treść ustawy sprawdzisz w tekście jednolitym Dz.U. 2026 poz. 619.
Podstawa prawna i źródła
- Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)
- Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433)
Najczęściej zadawane pytania
Czy producent z zagranicy też jest wprowadzającym w Polsce?
Ustawa wiąże status z czynnością wprowadzenia do obrotu w kraju, a import i WNT na potrzeby działalności gospodarczej są takim wprowadzeniem (art. 8 pkt 24). Dlatego w praktyce o statusie decyduje, kto dokonuje importu lub WNT.
Masz pytania o BDO, KOBiZE lub PPWR? Skonsultuj się z ekspertem — bezpłatnie.
Umów bezpłatną konsultację →
