Klasy recyklowalności opakowań w PPWR są trzy: A (co najmniej 95% wagowo), B (co najmniej 80%) i C (co najmniej 70%). Opakowanie poniżej 70% jest technicznie nierecyklowalne. Od 1 stycznia 2030 r. na rynek UE mogą trafiać tylko opakowania klas A–C, a od 1 stycznia 2038 r. co najmniej klasy B (art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40).
Stan prawny na: 2026-10-13
W opracowaniach o PPWR często pojawia się pięciostopniowa skala A–E. To błąd. Tekst rozporządzenia kończy tabelę klas na kategorii „technicznie nierecyklowalne”, więc klas D i E nie ma. Podstawą jest art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40.
Jakie progi mają poszczególne klasy recyklowalności?
Klasę ustala się według wagi opakowania (art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40). Skala wygląda następująco:
| Klasa | Próg (wagowo) | Status |
|---|---|---|
| A | co najmniej 95% | dopuszczona do obrotu |
| B | co najmniej 80% | dopuszczona do obrotu |
| C | co najmniej 70% | dopuszczona do obrotu do końca 2037 r. |
| poniżej C | poniżej 70% | technicznie nierecyklowalne |
W praktyce oznacza to, że klasa C jest najniższą, jaką PPWR w ogóle przewiduje. Wszystko, co się pod nią znajdzie, jest w rozporządzeniu opisane jako technicznie nierecyklowalne.
Od kiedy opakowanie niższej klasy nie wejdzie na rynek?
Art. 6 PPWR wyznacza dwie daty progowe:
| Data | Co się zmienia |
|---|---|
| 1 stycznia 2030 r. | na rynek UE mogą trafiać wyłącznie opakowania klasy A, B lub C |
| 1 stycznia 2038 r. | minimalna wymagana klasa to B; klasa C zostaje wycofana |
Motyw 28 rozporządzenia wyjaśnia, że termin 2030 ma dać podmiotom gospodarczym czas na dostosowanie się.
Te daty nie pokrywają się z ogólną datą stosowania PPWR. Rozporządzenie weszło w życie 11 lutego 2025 r. i co do zasady stosuje się od 12 sierpnia 2026 r. (art. 71), ale część przepisów ma własne, późniejsze terminy. Wymóg klas recyklowalności należy do tych przepisów, więc nie wynika z niego, że od 12 sierpnia 2026 r. obowiązują już progi klas.
Czy da się już dziś jednoznacznie ustalić klasę swojego opakowania?
Nie do końca. Szczegółowa metodologia obliczania klasy dla konkretnego materiału i formatu ma zostać ustalona w akcie Komisji do 1 stycznia 2028 r. (art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40). Do tego czasu nie ma jednolitej, wiążącej metody. Przed tym terminem można więc co najwyżej wstępnie szacować, w której klasie mieści się opakowanie. Rozstrzygające będzie dopiero brzmienie aktu, dlatego przed każdą decyzją projektową sprawdź aktualny tekst aktu na stronie EUR-Lex.
Kto odpowiada za zgodność opakowania?
PPWR adresuje obowiązki do „podmiotów gospodarczych”: wytwórcy, dostawcy, importera, dystrybutora, upoważnionego przedstawiciela, dystrybutora końcowego i dostawcy usług realizacji zamówień (art. 3 pkt 12). Wytwórcą jest też podmiot, który zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub znakiem towarowym (art. 3 pkt 13 lit. a). Importer lub dystrybutor, który wprowadza opakowania pod własną marką albo je modyfikuje, jest traktowany jak wytwórca (art. 21). Wyjątek dotyczy mikroprzedsiębiorstw: jeśli opakowania pod własną marką zleca mikroprzedsiębiorca, a dostawca opakowań działa w tym samym państwie członkowskim, wytwórcą jest dostawca opakowania (art. 3 pkt 13 lit. b); podobnie, gdy importer lub dystrybutor działający pod własną marką jest mikroprzedsiębiorcą, a jego dostawca opakowań znajduje się w Unii, za wytwórcę uznaje się dostawcę (art. 21 akapit drugi). Dla wytwórców art. 15 ust. 1 przewiduje, że mogą wprowadzać do obrotu wyłącznie opakowania zgodne z wymogami art. 5–12. Te wymogi mają własne daty stosowania. Klasy recyklowalności, limit pustej przestrzeni i progi recyklatu to odrębne obowiązki. Więcej o dwóch z nich przeczytasz w artykule limit pustej przestrzeni i recyklat w PPWR od 2030 r..
Co firma powinna uporządkować już teraz?
To wnioski praktyczne, a nie przepisy:
1. Zrób listę opakowań, które wprowadzasz do obrotu, wraz z materiałami i danymi o masie poszczególnych składników. Bez tego nie da się później sprawdzić klasy według metodyki Komisji.
2. Zaplanuj, że opakowania klasy C będą mogły być wprowadzane do obrotu tylko do końca 2037 r. (art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40). Przy nowych projektach i długich kontraktach warto od razu celować w klasę B.
3. Obserwuj akt Komisji z metodologią obliczania klasy (termin: 1 stycznia 2028 r., art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40) i weryfikuj wstępne szacunki po jego publikacji.
4. Uporządkuj dane o opakowaniach tak, by były spójne dla różnych obowiązków. Pomaga w tym artykuł o systemie ewidencji opakowań.
Jeśli masz wątpliwości, który podmiot w Twoim łańcuchu odpowiada za dane opakowanie, rozważ konsultację z doradcą ds. obowiązków środowiskowych — zakres naszych usług opakowaniowych znajdziesz w cenniku usług BDO. Przed podjęciem decyzji sprawdź też aktualne brzmienie art. 6 w tekście rozporządzenia.
Podstawa prawna i źródła
Najczęściej zadawane pytania
Od jakiego progu opakowanie spełnia wymogi art. 6 PPWR?
Najniższy próg to klasa C, czyli co najmniej 70% recyklowalności wagowo. Od 2038 r. potrzebna będzie klasa B (co najmniej 80%), a klasa A wymaga 95%. Wszystko poniżej 70% rozporządzenie nazywa technicznie nierecyklowalnym (art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40). Więcej o kolejnych terminach 2030 r. w artykule PPWR: recyklat, limit pustej przestrzeni i termin 2030.
Jakie są wyjątki i przypadki brzegowe przy klasach recyklowalności?
Główną luką jest metodologia: akt Komisji ustalający sposób obliczania klasy dla danego materiału i formatu ma powstać do 1 stycznia 2028 r. (art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40). Do tego czasu nie ma jednolitej wiążącej metody, więc nie da się wiarygodnie przypisać klasy konkretnemu opakowaniu. Przypadkiem brzegowym jest też podział odpowiedzialności: gdy mikroprzedsiębiorca zleca opakowania pod własną marką u dostawcy z tego samego państwa członkowskiego, wytwórcą odpowiadającym za zgodność jest dostawca opakowania (art. 3 pkt 13 lit. b).
Masz pytania o BDO, KOBiZE lub PPWR? Skonsultuj się z ekspertem — bezpłatnie.
Umów bezpłatną konsultację →
