Co oznacza ustawa o opakowaniach? Definicja z art. 3

Ustawa o opakowaniach, czyli ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, oznacza przede wszystkim definicję opakowania. Według art. 3 ust. 1 opakowaniem jest wyrób z jakiegokolwiek materiału, także bezzwrotny, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych.

Jak ustawa definiuje opakowanie?

Punktem wyjścia jest art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Przepis stanowi, że opakowaniem w rozumieniu ustawy jest wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek materiału. Wyrób ten musi być przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych (tekst ustawy, Dz.U. 2026 poz. 619).

Sformułowanie „wykonany z jakiegokolwiek materiału” w art. 3 ust. 1 tej ustawy oznacza, że rodzaj materiału nie ogranicza pojęcia opakowania.

Co jeszcze uznaje się za opakowanie?

Art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wskazuje, co jeszcze uważa się za opakowanie. Za opakowanie uważa się:

• Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 tej ustawy opakowaniem jest wyrób spełniający funkcje opakowania z ust. 1, bez uszczerbku dla innych funkcji, jakie opakowanie może spełniać, z zastrzeżeniem wyłączenia zawartego w tym punkcie.
• Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 lit. a tej ustawy opakowaniem jest wyrób spełniający funkcje opakowania, wytworzony i przeznaczony do wypełniania w punkcie sprzedaży.
• Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 lit. b tej ustawy opakowaniem jest wyrób spełniający funkcje opakowania, jednorazowego użytku – sprzedany, wypełniony, wytworzony lub przeznaczony do wypełniania w punkcie sprzedaży.
• Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 3 tej ustawy opakowaniem jest część składowa opakowania oraz złączony z opakowaniem element pomocniczy, spełniające funkcje opakowania.

Według art. 3 ust. 2 pkt 1 tej ustawy wyrób spełniający funkcje opakowania jest nim „bez uszczerbku dla innych funkcji”, jakie opakowanie może spełniać.

Który wyrób wyłączono z pojęcia opakowania?

Art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi zawiera wyłączenie. Za opakowanie nie uważa się wyrobu, którego wszystkie elementy są przeznaczone do wspólnego użycia, spożycia lub usunięcia, stanowiącego integralną część produktu oraz niezbędnego do przechowywania, utrzymywania lub zabezpieczania produktu w całym cyklu i okresie jego funkcjonowania.

Wyłączenie to opisuje art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy jako zespół wskazanych cech, dlatego przy ocenie konkretnego elementu warto sprawdzić w tekście tego przepisu, czy spełnia je wszystkie.

Czy ta definicja obejmuje moją firmę?

Warto przejrzeć wszystko, w czym firma przechowuje, chroni, przewozi, dostarcza lub prezentuje swoje produkty, i porównać to z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, w tym z wyłączeniem z art. 3 ust. 2 pkt 1.

Przykład: wyrób jednorazowego użytku sprzedany, wypełniony lub przeznaczony do wypełniania w punkcie sprzedaży mieści się w art. 3 ust. 2 pkt 2 lit. b tej ustawy, o ile spełnia funkcje opakowania z ust. 1.

Jak przejść do obowiązków w BDO?

Art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi określają, czym jest opakowanie. Same nie opisują obowiązków rejestracyjnych ani sprawozdawczych. Po ustaleniu, że firma używa opakowań, kolejny krok to sprawdzenie jej obowiązków w BDO. Pomocne będą szczegółowe omówienia:

• rejestracja w BDO i wpis do rejestru,
• ewidencja opakowań w BDO,
• sprawozdanie o opakowaniach w BDO.

Autor

Piotr Chudeusz

ekspert ds. BDO, KOBiZE i ISO. Prowadzi sprawy BDO firm od 2010 roku.