Przy obliczaniu poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych do recyklingu zalicza się procesy odzysku R2–R9 z załącznika nr 1 do ustawy o odpadach (art. 21 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Opakowaniem jest wyrób z dowolnego materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów (art. 3 ust. 1). Roczne poziomy recyklingu na lata do 2029 r., określone rozporządzeniem wydanym na podstawie art. 20 ust. 6 (Dz.U. 2021 poz. 2375), nie dotyczą opakowań bezpośrednich produktów leczniczych (objaśnienie 1 do załącznika do tego rozporządzenia).
Co jest opakowaniem w rozumieniu ustawy?
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi opakowaniem jest wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych.
Definicja obejmuje wyroby z jakiegokolwiek materiału (art. 3 ust. 1), więc sama nie rozstrzyga, do jakiej kategorii materiałowej należy dane opakowanie. Obowiązki ewidencyjne opisujemy w artykule o ewidencji opakowań w BDO.
Które opakowania farmaceutyczne można zaliczyć do recyklingu?
Dla opakowań farmaceutycznych sprawdza się kilka kryteriów, każde z innego przepisu:
1. materiał i rodzaj opakowania – od nich zależy stawka opłaty produktowej (Dz.U. 2025 poz. 988, załącznik pkt 2) oraz poziom recyklingu (art. 20 ust. 1 i 1a ustawy; roczne poziomy do 2029 r. z Dz.U. 2021 poz. 2375 nie obejmują opakowań bezpośrednich produktów leczniczych);
2. proces odzysku zastosowany do odpadu, który do zaliczenia do recyklingu musi należeć do grupy R2–R9 (art. 21 ust. 1);
3. klasa recyklowalności A, B lub C według art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR); od 1 stycznia 2030 r. na rynek UE mogą trafiać wyłącznie opakowania tych klas.
Opakowania wielomateriałowe oraz po środkach niebezpiecznych mają odrębne stawki opłaty (Dz.U. 2025 poz. 988, załącznik pkt 2).
Kiedy odpady opakowaniowe zalicza się do recyklingu?
Art. 21 ust. 1 ustawy stanowi, że przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych do recyklingu zalicza się procesy odzysku R2–R9 wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
Masę odpadów poddanych recyklingowi oraz zastosowany proces odzysku ustala się na podstawie dokumentu DPR (art. 23 ust. 3 ustawy). Warto zweryfikować u odbiorcy odpadów albo w organizacji odzysku opakowań, jaki proces z grupy R2–R9 wpisano do dokumentu DPR dla Twoich odpadów. Szczegóły organizacyjne znajdziesz w artykule jak prowadzić recykling odpadów opakowaniowych.
Jakie poziomy recyklingu obowiązują?
Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany zapewniać recykling odpadów opakowaniowych takiego samego rodzaju jak opakowania, w których wprowadził produkty (art. 17 ust. 1 ustawy). Może to robić samodzielnie albo za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań. Poziom to iloraz masy odpadów poddanych recyklingowi w danym roku i masy opakowań wprowadzonych w roku poprzednim (art. 20 ust. 2).
Do 31.12.2030 r. i w latach następnych obowiązują co najmniej poziomy z załącznika nr 1 do ustawy (art. 20 ust. 1):
| Rodzaj opakowań | Poziom recyklingu |
|---|---|
| razem | 70% |
| tworzywa sztuczne | 55% |
| aluminium | 60% |
| metale żelazne | 80% |
| papier i tektura | 85% |
| szkło | 75% |
| drewno | 30% |
W poszczególnych latach do 2030 r. obowiązują roczne poziomy określone rozporządzeniem wydanym na podstawie art. 20 ust. 6 (art. 20 ust. 1a; rozporządzenie to opublikowano w Dz.U. 2021 poz. 2375). Dla opakowań wielomateriałowych poziom wynika z przepisów wydanych na podstawie art. 25 ust. 4, a nie z kolumny załącznika nr 1. Obowiązek recyklingu dotyczy podmiotu, który faktycznie jest wprowadzającym produkty w opakowaniach i którego roczna masa wprowadzonych opakowań przekracza 1 Mg (art. 17 ust. 1–3 ustawy). Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach mają ponadto odrębny obowiązek z art. 18.
Objaśnienie 1 do załącznika do rozporządzenia Dz.U. 2021 poz. 2375 stanowi, że roczne poziomy do 2029 r. nie dotyczą opakowań bezpośrednich produktów leczniczych. Warto zweryfikować w tym rozporządzeniu oraz w załączniku nr 1 do ustawy, czy Twoje opakowania bezpośrednie mieszczą się w wyłączeniu, zanim ustalisz dla nich poziom z tabeli.
Czy opakowanie jest recyklowalne według PPWR?
Art. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR) wprowadza trzy klasy recyklowalności według wagi: A (co najmniej 95%), B (co najmniej 80%) i C (co najmniej 70%). Opakowanie poniżej 70% uznaje się za technicznie nierecyklowalne. Od 1 stycznia 2030 r. na rynek UE mogą trafiać wyłącznie opakowania klasy A, B lub C, a od 1 stycznia 2038 r. minimalną klasą jest B (art. 6 PPWR).
Metodologię obliczania klasy dla konkretnego materiału ma ustalić delegowany akt wykonawczy do 1 stycznia 2028 r. Do tego czasu nie ma jednolitej, wiążącej metody (art. 6 PPWR), więc klasę własnych opakowań warto skonsultować z dostawcą opakowań. Więcej o klasach znajdziesz w artykule jakie są klasy recyklowalności opakowań w PPWR.
Ile wynosi opłata produktowa za brak recyklingu?
Stawki opłaty produktowej za niewykonanie obowiązku recyklingu odpadów opakowaniowych określa od 1 stycznia 2024 r. rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 9 grudnia 2023 r. (t.j. Dz.U. 2025 poz. 988, załącznik pkt 2), wydane na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy. Opłatę wnosi się na rachunek marszałka województwa.
| Rodzaj opakowań | Stawka za 1 kg |
|---|---|
| z tworzyw sztucznych | 2,70 zł |
| z aluminium | 1,40 zł |
| z metali żelaznych | 0,80 zł |
| z papieru i tektury | 0,70 zł |
| ze szkła | 0,30 zł |
| z drewna | 0,30 zł |
| wielomateriałowe | 1,70 zł |
| po środkach niebezpiecznych | 2,00 zł |
| pozostałe | 1,00 zł |
Stawkę stosuje się do niedoboru recyklingu liczonego według wzoru z załącznika nr 2 do ustawy, a nie do całej masy opakowań. Butelki jednorazowe i opakowania objęte systemem kaucyjnym mają odrębne stawki (załącznik pkt 1 i 3; art. 14a i art. 21a ustawy). Zasady rozliczenia opisujemy w artykule o opłacie produktowej za opakowania.
Jak udokumentować recykling opakowań?
Wprowadzający produkty w opakowaniach prowadzi ewidencję, papierową lub elektroniczną, masy opakowań wprowadzonych do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1 ustawy) i przechowuje zawarte w niej informacje przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą (art. 22 ust. 2). Brak lub nierzetelność ewidencji nie zwalnia z obowiązku: masę i rodzaj opakowań ustala wtedy marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, a w razie braku danych szacunkowo (art. 22 ust. 1d–1e, art. 23 ust. 2).
Przy eksporcie lub wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych do recyklingu masę ustala się na podstawie dokumentu EDPR (art. 24 ust. 1). Roczne rozliczenie opisuje artykuł o sprawozdaniu o opakowaniach w BDO.
Co zrobić teraz?
1. Wypisz wszystkie opakowania wprowadzane do obrotu wraz z materiałem i masą roczną (art. 3 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy).
2. Warto zapytać odbiorcę odpadów lub organizację odzysku, jakie procesy R2–R9 zastosowano i czy otrzymasz dokument DPR (art. 21 ust. 1, art. 23 ust. 3).
3. Porównaj swoje rodzaje opakowań z poziomami z załącznika nr 1 (dla lat do 2029 r. sprawdź roczne poziomy z Dz.U. 2021 poz. 2375, które nie obejmują opakowań bezpośrednich produktów leczniczych) i oszacuj ewentualny niedobór oraz opłatę według stawek z Dz.U. 2025 poz. 988.
4. Warto sprawdzić z dostawcą opakowań, do jakiej klasy A/B/C wg art. 6 PPWR zaliczają się Twoje opakowania przed 1 stycznia 2030 r.
5. Jeśli nie masz jeszcze wpisu do rejestru, zobacz artykuł o rejestracji w BDO.
Stan prawny na: 2026-10-31
Podstawa prawna i źródła
Masz pytania o BDO, KOBiZE lub PPWR? Skonsultuj się z ekspertem — bezpłatnie.
Umów bezpłatną konsultację →
