Marka własna u podwykonawcy: kto jest wprowadzającym?

Marka własna produkowana u podwykonawcy: wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca, który wprowadza je do obrotu pod własnym oznaczeniem (znakiem towarowym, imieniem, nazwiskiem lub nazwą), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy (art. 8 pkt 23 lit. a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). O roli decyduje oznaczenie i wprowadzenie do obrotu, a nie sam fakt produkcji.

Kiedy właściciel marki jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?

Art. 8 pkt 23 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi definiuje wprowadzającego produkty w opakowaniach jako przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach. Lista przypadków w tym przepisie jest otwarta (ustawa używa słów „w szczególności”), a każdy z trzech punktów wystarcza samodzielnie. Wpis do rejestru BDO z tego tytułu wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach.

W praktyce oznacza to, że firma, która sprzedaje gotowe produkty pod własną marką, a produkcję zleca podwykonawcy, mieści się w art. 8 pkt 23 lit. a. Podwykonawca wytwarzający towar na jej zlecenie nie przejmuje tej roli tylko dlatego, że go wyprodukował. Więcej o tym schemacie przeczytasz w artykule Towar pod moją marką produkuje i pakuje inna firma – kto jest wprowadzającym?.

Jakie trzy sytuacje wskazuje ustawa o opakowaniach?

Zgodnie z art. 8 pkt 23 lit. a-c wprowadzającym jest w szczególności:

• lit. a – przedsiębiorca wprowadzający do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), w tym gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy,
• lit. b – przedsiębiorca pakujący produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzający je do obrotu,
• lit. c – przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m², sprzedający produkty pakowane w tych jednostkach.

Art. 8 pkt 24 tej ustawy stanowi ponadto, że import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu. Importer i podmiot dokonujący WNT również są więc objęci definicją. „Powierzchnia sprzedaży” w lit. c ma od 2023-10-13 definicję ustawową: art. 8 pkt 10a odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Czy podwykonawca też może być wprowadzającym?

Tak, ale tylko jeśli sam spełnia jedną z przesłanek z art. 8 pkt 23 i 24, na przykład pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu (lit. b) albo sam importuje towar. Każdy podmiot w łańcuchu ocenia się osobno. W praktyce oznacza to, że przed rejestracją warto spisać, kto zleca produkcję, kto pakuje, kto umieszcza oznaczenie na produkcie i kto sprowadza towar spoza kraju.

Ustawa rozróżnia też dwie role (art. 8 pkt 22 i 23). „Wprowadzający opakowania” to podmiot wytwarzający, importujący lub nabywający wewnątrzwspólnotowo puste opakowania. „Wprowadzający produkty w opakowaniach” wprowadza do obrotu produkt już zapakowany. Obowiązki recyklingu, opłaty produktowej i kampanii edukacyjnych są przypisane drugiej z tych ról (art. 8 pkt 22 i 23 ustawy o opakowaniach). Dostawca pustych kartonów dla Twojego podwykonawcy to rola z pkt 22, a nie Twoja. Jeden podmiot może pełnić obie role jednocześnie i wtedy podlega obowiązkom obu tytułów.

Czy dla baterii i sprzętu elektrycznego obowiązuje to samo?

Nie. Każda ustawa ma własną definicję, więc przy produkcie z bateriami lub elektroniką trzeba sprawdzić każdą z nich osobno.

Dla baterii definicja z art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach nie zawiera odrębnego przypadku odsprzedawcy, który pod własną marką sprzedaje produkt wytworzony przez inny podmiot. Taki przypadek przewiduje dla sprzętu art. 4 pkt 20 ustawy o ZSEE, chyba że na sprzęcie widnieje marka pierwotnego wprowadzającego. Właściciel marki, który zlecił wytworzenie baterii pod własnym oznaczeniem, jest wprowadzającym na podstawie art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach. Wpis w BDO dla baterii dotyczy kategorii z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach.

Jakie są wyjątki i przypadki brzegowe?

• Sprzedawca baterii. Sprzedawca, którego działalność polega wyłącznie na dalszym udostępnianiu baterii już wprowadzonych na rynek, nie jest z tego tytułu wprowadzającym i nie ma odrębnego obowiązku wpisu jako wprowadzający (art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach).
• Mały sprzedawca detaliczny. Detalista poniżej progu powierzchni sprzedaży (jedna jednostka do 500 m² albo kilka jednostek łącznie do 5000 m²), który wyłącznie odsprzedaje produkty zapakowane i wprowadzone na rynek przez krajowego dostawcę, nie jest z tego tytułu wprowadzającym. Obowiązek pozostaje po stronie dostawcy (art. 8 pkt 23 ustawy o opakowaniach).
• Duży detalista odsprzedający cudze towary. Przepisy nie rozstrzygają wprost, czy lit. c obejmuje także dużego detalistę, który tylko odsprzedaje towary zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę i nic w swoich jednostkach nie pakuje. Brakuje orzecznictwa i wiążącej wykładni. Firma w takiej sytuacji powinna zasięgnąć opinii prawnika albo uzyskać własną interpretację indywidualną na podstawie art. 34 Prawa przedsiębiorców.
• Kanał sprzedaży. Platforma marketplace, własny sklep internetowy, sklep stacjonarny czy hurt nie są same w sobie kryterium ustawowym. Liczy się, kto wykonuje czynności z art. 8 pkt 23 i 24. Próg z lit. c odnosi się do fizycznej jednostki handlu detalicznego, a nie do sprzedaży internetowej ani magazynu.
• Sprzęt: podmiot finansujący. Podmiot realizujący wyłącznie finansowanie w ramach umowy finansowej nie jest wprowadzającym sprzęt, chyba że jednocześnie działa jako wprowadzający (art. 4 pkt 20 ustawy o ZSEE).
• Od 12 sierpnia 2026 r. Stosuje się rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR), które ma własne pojęcia i rejestr producentów (art. 44-45). Wytwórcą jest w nim także podmiot, który zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym (art. 3 pkt 13 lit. a PPWR). Wyjątek: jeśli zleceniodawca jest mikroprzedsiębiorstwem, a dostawca opakowania znajduje się w tym samym państwie członkowskim, wytwórcą jest dostawca opakowania (art. 3 pkt 13 lit. b PPWR). Adresatem rejestracji i rozszerzonej odpowiedzialności producenta jest szersza kategoria producenta z art. 3 pkt 15 PPWR. Role z PPWR nie są tożsame z rolami z art. 8 pkt 22 i 23 ustawy o opakowaniach, dlatego każdą z nich trzeba ocenić osobno.

Co zrobić teraz, jeśli zlecasz produkcję pod własną marką?

1. Ustal, czy produkt trafia do obrotu z Twoim oznaczeniem (znak towarowy, imię i nazwisko lub nazwa). Jeśli tak, w zakresie opakowań jesteś wprowadzającym z art. 8 pkt 23 lit. a.

2. Sprawdź, czy w produkcie są baterie albo czy jest to sprzęt elektryczny lub elektroniczny. Zastosuj wtedy osobno art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach oraz art. 4 pkt 20 ustawy o ZSEE, w tym wymóg siedziby w Polsce.

3. Ustal z podwykonawcą, kto pakuje i kto importuje komponenty lub gotowy towar, bo każdy z tych podmiotów ocenia się osobno.

4. Zaplanuj wpis do rejestru BDO. Jak wygląda rejestracja, opisuje strona rejestracja firmy w BDO. Specyfikę pracy z producentami znajdziesz w opisie obsługi BDO dla producentów.

Stan prawny na: 2026-10-17. Przed podjęciem decyzji warto zweryfikować aktualne brzmienie przepisów w Dzienniku Ustaw albo w urzędzie, który prowadzi sprawę.

Autor

Piotr Chudeusz

ekspert ds. BDO, KOBiZE i ISO. Prowadzi sprawy BDO firm od 2010 roku.