Dropshipping spoza UE – kto odpowiada za obowiązki w Polsce

Przy dropshippingu od dostawcy spoza UE obowiązki produktowe w Polsce spoczywają na tym, kto spełnia definicję wprowadzającego. Jeśli to Ty dokonujesz importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej, jesteś wprowadzającym (art. 8 pkt 23 w zw. z pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Dostawca spoza UE nie jest importerem w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR), bo importer musi mieć siedzibę w Unii (art. 3 pkt 17 PPWR).

Kiedy towar z dropshippingu jest wprowadzony do obrotu?

Obowiązki opakowaniowe wiążą się z datą wprowadzenia do obrotu. Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) w art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24 wyznacza ją tak:

Gdy wprowadzenie mogłoby nastąpić w dwóch różnych terminach, liczy się wcześniejszy. Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Import i WNT opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24 tej ustawy). Przepis wiąże więc wprowadzenie do obrotu z przywozem lub WNT na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej, dlatego warto ustalić, kto i kiedy te czynności wykonuje.

Kto odpowiada w typowych układach dropshippingu?

Przy ostatnim układzie dostawca spoza UE nie może być importerem w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2025/40, bo importer musi mieć siedzibę w Unii (art. 3 pkt 17). Kategoria „producenta” z art. 3 pkt 15 PPWR obejmuje wytwórcę, importera lub dystrybutora, który po raz pierwszy udostępnia opakowania lub produkty w opakowaniach na terytorium państwa członkowskiego, także zdalnie i z państwa trzeciego bezpośrednio użytkownikom końcowym. Przepisy nie rozstrzygają wprost, jak ta kategoria przekłada się na układ, w którym Ty niczego nie przywozisz.

Kto w polskiej ustawie jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?

Według art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wprowadzającym jest przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach. Lista jest otwarta („w szczególności”) i obejmuje trzy grupy:

• (a) wprowadzającego produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy,
• (b) pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego je do obrotu,
• (c) prowadzącego jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² (jedna jednostka) lub powyżej 5000 m² łącznie (więcej niż jedna jednostka), sprzedającego produkty pakowane w tych jednostkach.

Do tej definicji należą też importer i dokonujący WNT, bo art. 8 pkt 24 uznaje import i WNT na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej za wprowadzenie do obrotu. Obowiązek wpisu do rejestru BDO z tego tytułu przewiduje art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach. Grupa (c) dotyczy fizycznej powierzchni sprzedaży lokalu (art. 8 pkt 10a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Z tekstu nie wynika wprost, że obejmuje sklep internetowy bez takiego lokalu. Dropshipper bez lokalu handlowego może być wprowadzającym jako importer, dokonujący WNT albo podmiot sprzedający pod własnym oznaczeniem (art. 8 pkt 23 lit. a w zw. z pkt 24). Sprawozdanie o opakowaniach opisuje artykuł o sprawozdaniu o opakowaniach w BDO.

Co zmienia PPWR od 12 sierpnia 2026 r.?

Rozporządzenie (UE) 2025/40 stosuje się od 12 sierpnia 2026 r. do wszystkich opakowań, niezależnie od materiału i sektora (art. 2 ust. 1, art. 71). Pełny tekst jest dostępny w EUR-Lex. Obowiązanymi są „podmioty gospodarcze” (art. 3 pkt 12 PPWR), czyli:

• wytwórca wytwarza opakowanie lub produkt w opakowaniu, a także zleca ich zaprojektowanie lub wytworzenie pod własną nazwą lub znakiem towarowym (art. 3 pkt 13 lit. a),
• importer ma siedzibę w Unii i wprowadza do obrotu opakowanie z państwa trzeciego (art. 3 pkt 17),
• dystrybutor to podmiot w łańcuchu dostaw inny niż wytwórca i importer, który udostępnia opakowanie na rynku (art. 3 pkt 18),
• producent to szersza kategoria z art. 3 pkt 15: wytwórca, importer lub dystrybutor, który po raz pierwszy udostępnia opakowania lub produkty w opakowaniach na terytorium państwa członkowskiego, także zdalnie i z państwa trzeciego bezpośrednio użytkownikom końcowym, albo rozpakowuje produkty w opakowaniu, nie będąc użytkownikiem końcowym.

To kategoria „producenta” jest adresatem rejestracji i rozszerzonej odpowiedzialności producenta (art. 3 pkt 15 PPWR). Pojęcia „producenta”, „wytwórcy” i polskiego „wprowadzającego produkty w opakowaniach” nie są tożsame, więc nie należy ich utożsamiać.

Dla sprzedawcy z własną marką ważny jest też art. 21 PPWR. Importer lub dystrybutor, który wprowadza opakowania do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje opakowanie już wprowadzone do obrotu w sposób mogący wpłynąć na jego zgodność, jest uważany za wytwórcę. Wtedy ma obowiązki z art. 15 PPWR: od 12 sierpnia 2026 r. wprowadza do obrotu tylko opakowania zgodne z art. 5-12 (każdy z tych artykułów ma własną datę stosowania), przed wprowadzeniem do obrotu przeprowadza ocenę zgodności (art. 38), sporządza dokumentację techniczną (załącznik VII) i deklarację zgodności UE (art. 39) oraz przechowuje je 5 lat dla opakowań jednorazowych i 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku (art. 15 ust. 1-3). Opakowanie musi być identyfikowalne i opatrzone nazwą oraz adresem pocztowym wytwórcy (art. 15 ust. 5-6). Wyjątek z art. 21 akapit drugi obejmuje tylko mikroprzedsiębiorstwo działające pod własną marką, którego dostawca opakowań znajduje się w Unii; wtedy za wytwórcę uznaje się dostawcę. Gdy dostawca jest spoza Unii, ten warunek nie jest spełniony (art. 21 akapit drugi PPWR). Zasady rejestracji producenta opisuje artykuł o rozszerzonej odpowiedzialności producenta.

Jakie obowiązki dotyczą baterii i akumulatorów?

Według art. 6 pkt 22 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (tekst w ELI) wprowadzającym jest przedsiębiorca, który:

• (a) po raz pierwszy wprowadza baterie do obrotu w kraju w ramach działalności,
• (b) dokonuje ich importu lub WNT na potrzeby własnej działalności,
• (c) zlecił ich wytworzenie pod własnym oznaczeniem.

Definicja nie zawiera odrębnej grupy odsprzedawców. Według źródła o średniej pewności (portalochronysrodowiska.pl) sprzedawca wyłącznie dalej udostępniający baterie już wprowadzone na rynek nie ma obowiązku wpisu do rejestru BDO jako wprowadzający, ale sam przepis tego wprost nie rozstrzyga. Warto zweryfikować w rejestrze BDO u marszałka województwa, czy Twój wpis obejmuje wprowadzanie baterii. Na podstawie art. 29-33 ustawy o bateriach i akumulatorach wprowadzający:

• może wprowadzać do obrotu tylko prawidłowo oznakowane baterie (art. 29),
• musi umieszczać numer rejestrowy na dokumentach związanych z obrotem (art. 30),
• na zgłoszenie użytkownika końcowego odbiera od niego w terminie 30 dni od zgłoszenia zużyte baterie i akumulatory samochodowe lub przemysłowe, które wprowadził do obrotu, w ilości nie większej niż ilość przekazana temu użytkownikowi; nie dotyczy to baterii i akumulatorów kwasowo-ołowiowych, dla których obowiązuje odrębny tryb z art. 31 ust. 2 (art. 31 ust. 1),
• wprowadzający baterie przenośne zawiera pisemną umowę ze zbierającym (art. 32),
• osiąga poziomy zbierania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 2 (art. 33 ust. 1).

Kiedy składa się sprawozdanie do BDO?

Podmioty obowiązane do sprawozdań z art. 73, 74a i 75 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach składają je do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy marszałkowi województwa właściwemu (art. 76 ust. 1). Robią to wyłącznie przez indywidualne konto w BDO (art. 76 ust. 2), bez wymogu podpisu (art. 76 ust. 6). Jeśli 15 marca wypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny, termin upływa następnego dnia roboczego (art. 76 ust. 5 odsyła do art. 57 § 4 i 5 KPA). Przepisy art. 76 ustawy o odpadach nie przewidują osobnego terminu dla podmiotu, który zaczął działalność w trakcie roku. Pierwsze sprawozdanie obejmuje więc okres od faktycznego startu do 31 grudnia i też jest składane do 15 marca (art. 76 ust. 1). Przy trwałym zaprzestaniu działalności obowiązuje krótszy termin 7 dni (art. 76 ust. 3). Przed pierwszym sprawozdaniem warto sprawdzić w swoim koncie BDO, czy wpis do rejestru obejmuje rodzaj działalności, który faktycznie wykonujesz. Rejestracji dotyczy artykuł o rejestracji firmy w BDO.

Co zrobić teraz, żeby ustalić swój status?

1. Ustal, kto dokonuje przywozu lub WNT towaru. Warto zweryfikować w dokumentach przywozowych i fakturach, czy to Ty, dostawca, czy ktoś inny występuje jako importer lub nabywca. Od tego zależy, kto jest wprowadzającym i jaka data wprowadzenia do obrotu wynika z art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

2. Sprawdź, czy sprzedajesz pod własną marką lub zlecasz wytworzenie pod własnym oznaczeniem. Taki sprzedawca jest wprowadzającym według art. 8 pkt 23 lit. a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Jeśli jesteś importerem lub dystrybutorem wprowadzającym opakowania pod własną nazwą, art. 21 PPWR traktuje Cię jak wytwórcę.

3. Ciężar dowodu daty wprowadzenia do obrotu lub jego braku spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1-3 tej ustawy), dlatego zachowaj faktury WNT i dokumenty przywozu.

4. Przy bateriach sprawdź, czy mieścisz się w art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach. Jeśli tak, dotyczą Cię obowiązki z art. 29-33 tej ustawy (art. 31 dotyczy baterii samochodowych i przemysłowych, art. 32 baterii przenośnych).

5. Sprawdź w rejestrze BDO u właściwego marszałka województwa, czy wpis i zakres działalności odpowiadają Twojej roli.

Które sytuacje pozostają niepewne?

Przepisy omawiane w tym artykule nie rozstrzygają, czy dropshipper, którego dostawca wysyła towar bezpośrednio z kraju trzeciego do polskiego klienta, jest producentem w rozumieniu PPWR, skoro art. 3 pkt 15 lit. c-d mówią o udostępnieniu bezpośrednio użytkownikom końcowym na terytorium innego państwa członkowskiego. Nie ma też przepisu mapującego role PPWR (producent) na polskie role z ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (art. 8 pkt 22-23), więc status „producenta” nie oznacza automatycznie bycia „wprowadzającym”. Przy takiej niepewności warto zweryfikować swój przypadek w indywidualnej interpretacji lub u doradcy, na podstawie faktur, umów z dostawcą i dokumentów przywozowych.

Autor

Piotr Chudeusz

ekspert ds. BDO, KOBiZE i ISO. Prowadzi sprawy BDO firm od 2010 roku.